15-20 sene önce okumuştum ilk kez. O zamandan bu zamana bir yer etmişti bende. Tekrar okumamam daha iyi olurmuş sanırım, en azından tatlı hatırlardım. :')
(Not: Spoiler içerir.)
Yine seviyorum bu kitabı ama okurken mahvoldum. Kardeşlerin yaşadıkları, birbirlerinden ayrılmak zorunda kalmaları, özellikle ablaları Feten'in maruz kaldığı kötülükler, şiddet... Okurken onu oradan alıp kurtarmak istiyorsunuz. Çocukluklarını doya doya yaşayamamış, bir arada kalmaları bile çok görülmüş dört kardeş. Çok üzülerek okudum. Çocuk kitabı diye kalmıştı aklımda ama bir çocuk için ağır gelecektir. Okuması kolay, kardeşliğin ve yardımlaşmanın önemine dair çok da güzel bir kitap. Bunlar artıları. Yine söğüt dalından düdük yapılması benim de çocukluğumu hatırlatan tatlı bir detaydı.
En azından bu dört kardeşin bir yerlerde bir araya geldiklerini okumak isterdim hatta buna dair ufak bir cümle bile yeterdi, gerisini hayal gücümüzle biz hallederdik.