Bir kitap bir okuru ancak bu kadar aglatabilir ..kitabın bir çoğu yerinde yok artık dedim yani her geçtiğim yeni bölümde herhalde bundan fazlasını yasamamistir dedikçe daha agiriyla karşılaştım..bir babanın sisteme yenilip çocuğuna verebileceği en büyük zarar azmini torpulemektir ...kitabın var karakteri gibi kitaba dahil olan herkes bir tür psikolojik ve sosyolojik yenilgi yaşamış ..baba sorumsuz, diş geçiren ,anne caresiz dert ceken,cocuklarsa cocuk sifatina uymayan öyle bir oyuncakla oynuyor ki adı kader..gerçekten çok acı..bu kitabın biyografik bir kitap olduğunu düşündükçe yazarini kutluyor ellerinden ,açılarından en önemlisi de yıllarca utandigi şark cibanindan öpüyorum. .muhteşem bir çaresizlik te çare olma örneği ..tavsiye ederim..