Kitabı okurken müslümanların çektikleri acıları yüreğimin derinliklerinde hissettim. Ama eminim ki insan olan her kimse bu acıyı derinliklerinde hissetmek zorunda kalacaktır.
Onlarla birlikte yaşadım.. Onlarla birlikte öldüm.. Onlar ağlamadı belki ama ben hıçkıra hıçkıra ağladım.. Cam parçalarının üzerine yatırmadı kimse beni yada çivili yatakların üzerine yükseklerden bırakılmadım. İğneler batırarak sinir sistemlerim bozulmadı yada ayaklarıma kilolarca demirleri bağlayıp kırılana kadar yürütmediler beni yahutta kafamı eze eze öldürmediler.. Arabaların arkasına bağlayıp sabahtan akşama kadar sürüklemedi kimse bedenimi.. Namaz kılıyorum diye kolum bacağım kırılmadı, canlı canlı sandıklara konulup uçsuz bucaksız yerlere bırakılıp ölüme terk edilmedim;aç susuz. Ayaklarımdan asılıp güneşte yakılmadım, derilerimi soymadı kimse canlı canlı.. Tecavüze uğramadım ben, müslümanım diye.. Yaşamım elimden alınmadı yada zulme de uğramadım..
Küflenmiş ekmek ve birkaç damla çamurlu su ile günlerimi geçirmedim..
Annem babam önümde katledilmedi..
Hiçbir çocuğun canlı canlı işkenceye maruz kalıp öldürüldüğüne de şahit olmadım..
Yıllarca suçsuz bir şekilde hapsedilip türlü işkenceler de yaşamadım.. Dehşet kelimesi anlatamaz yaşanılanları vahşet dahi yetersiz kalır.
İşkenceden gözleri yumurta sarısı gibi yanaklarından aşağıya akan imamın; "işte geliyorum yâ Rasulullah" diyerek son nefesini verdiği an, göz yaşlarım sel olup aktı, tutamadım. Dakikalarca ağladım..
Kalbim duracak gibi oldu kitabın birçok satırında ve incelememi yazarken yine engel olamıyorum göz yaşlarıma.. Yıllarca sesleri dahi çıkmayan, çıkanı ise duyulmayan Canım Türkistan, Kanım Türkistan.. O mazlumların intikamını almak bana nasip olur mu bilmem ama böylesi şerefli bir ölümü bana nasip etmesi için Rabb’ime yalvarıyorum.. Okuduklarım karşısında değil alemi islamdan, insanlığımdan utandım. Bu bir facianın romanı..
Bu kitap bir roman değil, roman üstü! Hikâye değil! Hayal mahsulü hiç değil!... Taş gibi, ateş gibi yaşanmış bir hayat.. Hayatlar silsilesi.. Bir değil, on değil, yüz değil, binlerce insanın katledilişinin sesi. Bir hakikatin ta kendisi! Yazıklar olsun bu vahşeti görmezden gelenlere, susanlara, unutanlara, duyurmaya değer bulmayanlara.. Duasına dahi katmayan sözde müslümanlara ve sözde türklere yazıklar olsun!
Not: Müslümanım ve Türk'üm diyen herkesin okuması ve okutması gereken türde bir eser. Zulme sessiz kalmayıp kalemime kuvvet diyen yazarımıza da burdan teşekkürlerimi sunuyorum. Allah o ve onun gibi olan herkesten razı olsun.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.