2374 Yorum
Bugün 17 Mayıs günlerden Pazar. Saatlerce limit çalıştım, anneme yardım ettim, dershaneden hocalarıma Laz böreği yaptım. Hava yağmurlu rüzgar da çoktu. Güzel günlerden bir tanesiydi. Kendimle baş başa kaldığım nadir anlardan biriydi. Bir gün dönüp baktığımda şükredeceğim bir gün geçirdim belki de.
Reklam
Burası kimsenin yazdıklarımı görmediği, içimi döktüğüm, ben olabildiğim bir yer olmaya başladı. Yani özgürce düşünebilmek.. Bunları kendinle konuşmak o kadar güzel ki. Mesela kendine yetebilmekten bahsedelim. Bu güçlü bir duygu bana göre hatta duyguyu geçtim yaşam biçimi bile olabilir. Her an da kendin varsın düşünebiliyor musun? Mutluyken sen mutlusun üzgünken sen üzgünsün bir başkasının anlayamayacağı duygularını sen kendin anlıyorsun kendine yetebilmek ne güzel şey. Kendi sesimi duyamayacak kadar meşgul mü olmaya başladım? Saatlerce yürüyesim geliyor. Rüzgar yüzüme çarpmalı yoksa anlayamam, koparım gerçeklikten. Beni uyarmalı.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.