Serinin ilk kitabı da karakterler ve olaylar çok yavan geldiğinden pek sarmamıştı ama hikaye dördüncü kitaba gelecek kadar takip edildiğine göre ikinci kitapta toparlanır diye düşünerek okumaya karar verdim. Maalesef ilk görüşlerimi çıtanın daha da aşağısına taşımayı başardı :)
Yunan mitolojisinin en ilgi çekici çiftlerinden Hades ve Persephone mitine ait kurgulamaları okumayı severim. Ama yazarın anlatım dili çok amatörce ve smut neredeyse her üç-beş sayfada bir ve o kadar banal bir dil ile yazılmış ki sürekli yüzümü buruşturup durdum. Bir kere o koca Tanrı Hades'i seks peşinde koşan, bildiğin mevsimi gelmiş köpek gibi resmediyor. Hiç mi bir azamet olmaz Olimpos'un 3 büyük tanrısından biri ve en korkulanı olan şu Hades'te? Kader Tanrıçaları iplerini ördü diye kulaklarını düşürüp eteklerinin arkasından koşuyor sadece. Persephone'de ise bir gram kendine güven yok, bildiğin şımarık, kafama estiğini yaparım, "kime zarar geleceğini düşünemedim, ay nolur affedin beni ama bir kaç sayfa sonra yine yapacağım" ruh hallerinde bir Tanrıça (!) Yan karakterler de ilginç gelmedi ki bunlardan biri Apollo idi. Hikaye basit bir "yanlış-özür-tekrar" çatılı bir kurgudan öteye gidemiyor. Gizem namına pek bir şey yok. Ana karakterin sıkıştığı noktalarda makul, anlaşılır bir sebep sunamadan hareket etmesi hikayenin inandırıcılığını zaten yok etmişti. Sırf "smut okumak istiyorum, ne olursa olur" derseniz buyurun, ben almayayım. Bana göre tutku, karizma ve gizem ile örüldüğünde tadından yenmez oluyor. Benim çizgim SJM Throne of Glass serisi ile uyumlu sanırım. O tarzı aşan hallerde okunmaya, ya da okuyacak o kadar güzel kitap varken bu türle zaman kaybetmeye değer olmuyor.
Hades-Persephone uyarlamalarından aklımda en çok kalan Eliza Raine'nin Hades Trials oldu. Daha iyisini bilen varsa, mesaj atarsa çok sevinirim.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.