Okumaya aşık biri
@Turqueen
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Serinin ilk kitabı da karakterler ve olaylar çok yavan geldiğinden pek sarmamıştı ama hikaye dördüncü kitaba gelecek kadar takip edildiğine göre ikinci kitapta toparlanır diye düşünerek okumaya karar verdim. Maalesef ilk görüşlerimi çıtanın daha da aşağısına taşımayı başardı :)
Yunan mitolojisinin en ilgi çekici çiftlerinden Hades ve Persephone mitine ait kurgulamaları okumayı severim. Ama yazarın anlatım dili çok amatörce ve smut neredeyse her üç-beş sayfada bir ve o kadar banal bir dil ile yazılmış ki sürekli yüzümü buruşturup durdum. Bir kere o koca Tanrı Hades'i seks peşinde koşan, bildiğin mevsimi gelmiş köpek gibi resmediyor. Hiç mi bir azamet olmaz Olimpos'un 3 büyük tanrısından biri ve en korkulanı olan şu Hades'te? Kader Tanrıçaları iplerini ördü diye kulaklarını düşürüp eteklerinin arkasından koşuyor sadece. Persephone'de ise bir gram kendine güven yok, bildiğin şımarık, kafama estiğini yaparım, "kime zarar geleceğini düşünemedim, ay nolur affedin beni ama bir kaç sayfa sonra yine yapacağım" ruh hallerinde bir Tanrıça (!) Yan karakterler de ilginç gelmedi ki bunlardan biri Apollo idi. Hikaye basit bir "yanlış-özür-tekrar" çatılı bir kurgudan öteye gidemiyor. Gizem namına pek bir şey yok. Ana karakterin sıkıştığı noktalarda makul, anlaşılır bir sebep sunamadan hareket etmesi hikayenin inandırıcılığını zaten yok etmişti. Sırf "smut okumak istiyorum, ne olursa olur" derseniz buyurun, ben almayayım. Bana göre tutku, karizma ve gizem ile örüldüğünde tadından yenmez oluyor. Benim çizgim SJM Throne of Glass serisi ile uyumlu sanırım. O tarzı aşan hallerde okunmaya, ya da okuyacak o kadar güzel kitap varken bu türle zaman kaybetmeye değer olmuyor.
Hades-Persephone uyarlamalarından aklımda en çok kalan Eliza Raine'nin Hades Trials oldu. Daha iyisini bilen varsa,
SJM krizimin ortasında serinin 800 küsür sayfalık ilk kitabına başlamak hiç zor olmadı :)
Bu seri ile SJM klasik veya standart fantastik karakterlerden oldukça farklı bir ana karakterle yola çıkmış. Bryce kızımız biraz deli dolu, ele avuca sığmaz, alkol, uyuşturucu, gece hayatına akış filan ne istersen var. Ama arkadaşlarına sadık, işini titizlikle yapan, sağlam duruşlu bir kız bu arada. Ayrıca bir yarı-Fey (baba tarafından). İnsanların dünyasına başka bir portaldan gelen Vanir'lerde kurtadamlar, vampirler, feyler, tayflar, melekler, şekil değiştirenler, nehir halkı vs her türlü supernatural mevcut. Güçlerini kullanarak üstün gelmeye çalıştıklarından insanlarla araları pek iyi değil. Vanirler dahil bütün bu türlerin üzerinde bir de süper güçlü Asteriler mevcut.
İşte bu Vanirler arasında Bryce'ın en yakın arkadaşı kurtkadın Danika Fendyr ve onun sürüsü. Günlerini büyücü Jesiba'nın sanat galerisi/antikacısında asistanlık yapmak ve gecelerini parti kızı kıvamında geçiren Bryce, en yakın arkadaşı Danika ve sürüsünü öldürüp, başmelek Micah'ı da ölümcül şekilde yaralayan bir İblis'le karşılaşınca bildiği hayatı terk etmek ve Vanir'e isyandan dolayı düşmüş bir melek olan Hunt Athalar ile olayları çözmek üzere görevlendiriliyor. Başta isteksiz girdikleri bu ortaklıkta karşılıklı bayağı bir atışıyorlar. Ama aralarında cızır cızır elektriği de hissedebiliyorsunuz. Zaten Hunt öyle bir anlatılıyor ki "gel beni bul" şeklinde kartvizitimi ilettim kendisine :P
SJM karakterleri iç dünyaları üzerinden, duygu, düşünce, kompleks ve yargıları ile tanıyabilmemiz için bayağı bir uğraş verdiğinden uzuuun bir kitap olmuş anladığım kadarı ile ama gayet rahat okunduğundan şikayet edemedim. Sadece romantik ilişkinin kıvamı bir Aelin-Rowan, Feyre-Rhysand ilişkisindekinden oldukça uzak olduğu
