Yazar:
Neil Gaiman
Çevirmen:
Evrim Öncül
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
372
Basım Tarihi:
Kasım 2012
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Neverwhere
ISBN:
9786053750628
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Açıl susam açılEdebiyat
Hayal dünyamda öyle bir kapı açıldı ki anlatamam,adeta kendimi Londra'nın alt diyarında kahramanlarımızla maceraya sürüklenirken buldum.
Ah benim Richard dostum sen de tam benim gibi saf ve masumsun,peki ya sana ne demeli Door sen de gerçekten çok zeki akıllı cesur bir kızsın,ya sen Marquis De Carabas sana diyecek cümle bulamıyorum dostum karizmanın öz evladısın. Sizinle bu macera da olmaktan mutluluk duydum teşekkürler.
Yazar Neil Gaiman gerçekten harika bir eser ortaya koymuş bundan sonra umarım böyle eserler yazmaya devam eder çünkü diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum.
Gayet detaylı bir şekilde konuları ele almış adeta filmini izliyormuş gibiydim, her detay gözümün önünde canlandı.
Benim gibi hayalperest fantastik bilim kurgu sever bir yapıya sahipseniz kesinlikle sizinde okumanızı düşündüğüm bir eser..
Ve son kapı kapanır şarkı başlar.
youtu.be/DiWomXklfv8
Neil Gaiman gerçekten harika bir eser ortaya koymuş bundan sonra umarım böyle eserler yazmaya devam eder çünkü diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum.
Gayet detaylı bir şekilde konuları ele almış adeta filmini izliyormuş gibiydim, her detay gözümün önünde canlandı.
Benim gibi hayalperest fantastik bilim kurgu sever bir yapıya sahipseniz kesinlikle sizinde okumanızı düşündüğüm bir eser..
Ve son kapı kapanır şarkı başlar.
youtu.be/DiWomXklfv8Bir Paralel Evren Öyküsü: YokyerFantastik
"Anlar yaşanmak içindi; beklemek hem gelecek olan zamana hem de şu anda ihmal edilen anlara karşı bir günahtı." - Neil Gaiman
Sürekli işleyen bir beyin ve o beyne hizmet eden bir hayal gücü düşünün. Ama sıradan bir insanın hayal gücünden çok daha verimli bir hayal gücü bu. Peş peşe sürekli telaffuz ettiğimizde anlamını yitiren kelimeler vardır, "hayal gücü"nü istediğimiz kadar tekrarlayalım, anlamını yitirmez veya anlamsız bir hal almaz. Hayal ve güç. İşte bu iki kelimenin birleşiminden ortaya çıkar hayal gücü. Bu iki kelime yan yana geldiğinde çok daha güçlü bir imaj yayabilmeleri kaçınılmaz olur. Akıl sahibi her canlıda mevcuttur bu unsur ama kullanmayı bilenler her zaman bir adım öndedirler.
Neil Gaiman. Diğer insanlardan bir adım önde olmasını sağlayan esrarengiz bir hayal gücüne sahip. Bunu kendisi de biliyor. Bunun içindir ki yazıyor. Yazmak ona huzur veriyor. Onu okumak da biz Gaiman severleri mutlu ediyor. Bu şekilde işleyen bir mekanizma pas tutmaz zira. Gaiman'ın hayal gücüne olan güvenimizin hiçbir zaman boşa çıkmayacağını biliyoruz. Onun asla kötü bir işe imza atmayacağını da biliyoruz. Onu okuyoruz ve seviyoruz.
Gaiman hep yazsın, biz hep okuyalım.
Sağ olsun o da bizi kırmıyor. Bizi hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadık bir okuyucu kitlesine ulaşmış bir yazar olmak zordur, bu istikrarı korumak ise daha da zor. Ama Gaiman el attığı her işin altından zorlanmadan, ustalıkla kalkmasını biliyor. Sıradan insanlardan zaten her zaman bir adım önde olan Gaiman, bu şekilde birçok meslektaşından da bir adım önde kalmayı başarıyor.
İşte bu nedendir ki, hakkında yazılan tüm olumlu sözleri hak ediyor. Olumsuzları hak etmiyor, evet.
Kimi yazarlar bir adım ileri, iki adım geri politikasını izlerken, Gaiman hep ileri gidiyor. Asla geri adım atmıyor. Bayrağı hep daha
Neil Gaiman
Sürekli işleyen bir beyin ve o beyne hizmet eden bir hayal gücü düşünün. Ama sıradan bir insanın hayal gücünden çok daha verimli bir hayal gücü bu. Peş peşe sürekli telaffuz ettiğimizde anlamını yitiren kelimeler vardır, "hayal gücü"nü istediğimiz kadar tekrarlayalım, anlamını yitirmez veya anlamsız bir hal almaz. Hayal ve güç. İşte bu iki kelimenin birleşiminden ortaya çıkar hayal gücü. Bu iki kelime yan yana geldiğinde çok daha güçlü bir imaj yayabilmeleri kaçınılmaz olur. Akıl sahibi her canlıda mevcuttur bu unsur ama kullanmayı bilenler her zaman bir adım öndedirler.
Neil Gaiman. Diğer insanlardan bir adım önde olmasını sağlayan esrarengiz bir hayal gücüne sahip. Bunu kendisi de biliyor. Bunun içindir ki yazıyor. Yazmak ona huzur veriyor. Onu okumak da biz Gaiman severleri mutlu ediyor. Bu şekilde işleyen bir mekanizma pas tutmaz zira. Gaiman'ın hayal gücüne olan güvenimizin hiçbir zaman boşa çıkmayacağını biliyoruz. Onun asla kötü bir işe imza atmayacağını da biliyoruz. Onu okuyoruz ve seviyoruz.
Gaiman hep yazsın, biz hep okuyalım.
Sağ olsun o da bizi kırmıyor. Bizi hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadık bir okuyucu kitlesine ulaşmış bir yazar olmak zordur, bu istikrarı korumak ise daha da zor. Ama Gaiman el attığı her işin altından zorlanmadan, ustalıkla kalkmasını biliyor. Sıradan insanlardan zaten her zaman bir adım önde olan Gaiman, bu şekilde birçok meslektaşından da bir adım önde kalmayı başarıyor.
İşte bu nedendir ki, hakkında yazılan tüm olumlu sözleri hak ediyor. Olumsuzları hak etmiyor, evet.
Kimi yazarlar bir adım ileri, iki adım geri politikasını izlerken, Gaiman hep ileri gidiyor. Asla geri adım atmıyor. Bayrağı hep daha
Yokyer'i, Amerikan Tanrıları'ndan önce okuduğum için kendimi şanslı sayıyorum. Başta Amerikan Tanrıları sonrasında da Yokyer Gaiman'ın en çok övülen, adından en çok söz ettiren romanları. Gaiman'ın ne kadar deli bir şekilde hayal gücü olduğunu, bu türü seven sevmeyen herkes biliyordur diye düşünüyorum ve bu iki durum birbiri ile toplanınca da haliyle kitaptan beklentim çok fazla oldu ama maalesef beklentimi tam manası ile de karşılayamadı. Kitap içindeki hayal gücüne, fantastik öğelere, atmosfere bana göre 10 üzerinden 10 puan ama kitaptaki konuya maalesef 10 puan veremiyorum. Günümüz dünyasında geçen fantastik kitaplarda havada cevapsız soru işareti veya işaretleri kalıyorsa maalesef o kitap her ne kadar da deli bir kurgusu ve evreni olsa da tam olarak beğenemiyorum. Bu kitapta da olaylar vs. gelişiyor ama neden gelişiyor, kim kimdir diye anlamadan okuyunca yani fazla detay olmayınca dediğim gibi hoşuma gitmedi gitmiyor; umarım Amerikan Tanrıları bu kitabın iki katı hacminde olduğu için daha bol açıklamalıdır daha çok cevap alırım diye temennide bulunuyorum ve başta da dediğim gibi bu kitabı önceden okuduğum için Amerikan Tanrıları beklentim biraz azaldı diyebilirim ve bu durum benim için çok iyi bir şey.
Gaiman'ın hayal gücüne, betimleme şekline, cümlelerine bayıldım diyebilirim. Kötü karakterlerin yer yer okurken güldürmeleri, betimlemelerde benim gibi kedi manyağı olan Gaiman'ın kedileri bol bol kullanarak tasvirlerinde kullanması çok hoşuma gitti. Betimlemelere bayıldım ama gel gör ki betimlemeler de üst paragrafta da dediğim gibi eksiklik var, maalesef işin fantastiklik tarafında betimle hiç yok desem doğrudur.
Fantastik edebiyata hakim olan kişilerin daha çok zevk alacağını, türe aşina iseniz okumanızı tavsiye edebileceğim bir eser diye düşünüyorum. Kitabı
Neil Gaiman'ın okuduğum ilk romanıydı ve şimdiye kadar neden okumadım ki dedirten bir kitaptı. Londra' da yerin altında geçen hikaye fantastik olmasına karşın çok fazla fantastik öge içermiyordu, yazar fantastik kurgu yazarken bu kadar az fantastik öge kullanmamayı çok güzel başarmış.
Dili çok akıcıydı, sayfalar çok hızlı akıp gidiyordu hele ki yazarın farklı ve orijinal betimlemeleriyle çokta zevkli ilerliyor. Karakterleri de çok sevdim, her karakterin farklı ve çekici bir özelliği mutlaka vardı.
Bu tarz kitaplarda sıkça rastladığımız sıradan baş karakterin olayların başlamasıyla daha önce bilmediği yeteneklerinin farkına varması gibi bir durum yaşanmıyor ki bu benim çok hoşuma gitti.
Gaiman hikayeyi çok güzel bir şekilde işlerken gizemli havayı da başarılı bir şekilde korudu. Özellikle Marquis de Carabas, Bay Croup ve Bay Vandemar'ın olduğu bölümleri zevkle okudum, en çok bu karakterleri sevdim.
Genel olarak güzel bir kitaptı, yazarın kurduğu yeraltı dünyası esri olsa bence çok güzel olurdu, kitapta bir şey eksikti ya da kitap fazla kısa geldi emin değilim beni tatmin edemeyen küçük bir nokta var ama ne olduğunu tespit edemedim.
BeğenmedimEdebiyat
Sanırım kitabı tek beğenmeyen benim. O kadar karmaşık bir hayal dünyasını dusleyemedim açıkçası. 166.sayfada bıraktım daha fazla da kafamı karıştıramayacağım...
Bundan yaklaşık 3 yıl evvel, kitap sohbetleri yaptığım bir arkadaşımın tavsiye ettiği iki fantastik eserden biriydi bu. Diğeri de Yerdeniz... Nedense 3 yıl boyunca bir türlü bu kitaba sıra getirememiştim. Ta ki, yine bu sitede, kitap zevkimin uyuştuğu bir arkadaşımın bu kitaba başladığını görene dek...
Ve kitabı okurken, kitabın raflarımda durup da okumadığım her gün için kafamı duvarlara vurmak istedim:)
Kitap, olmayan bir yerdeki olmayan insanların hikayesi aslında... Yazar varlık ve yokluk arasındaki dengede yepyeni bir dünya kurmuş ve içine de inanılmaz keyifli bir olayı yedirmiş.
Bence en belirgin özelliği, okuduğum en ince fantastik eserlerden biri olması. Malum, özellikle fantastik edebiyatta yazar yepyeni bir dünya yaratır ve bunu okuyucuya tam olarak verebilmek için uzun sayfalarca betimlemelerden faydalanır. Ancak bu kitap betimlemenin çok az, olay akışının çok yoğun olduğu ancak buna rağmen mekanı ve ortamı hayal etmede hiç sorun yaşatmayan bir kitap.
Bir diğer sevdiğim nokta da, başrolümüzdeki Richard'ın başta olmak üzere tüm karakterlerin aşırı doğal konuşmaları. "Gerektiğinde saçmalayabilme" bugüne kadar sadece Otostopçunun Galaksi Rehberi'nde okuduğum bir özellikti, bu da iki etti.
Kitaptaki yazım tekniği ile de değinmek istediğim bir nokta daha var ki, kitapta bir an devrimi döndürdü. Her ne kadar kitap baştan sona 3. şahıs tekniği ile yazılmış olsa da okuyucunun kitap boyu dahil olmadığı standart bir yapı mevcut. Ancak kitabın ortalarındaki tek bir cümle ("Şimdi hepsinin rüyalarını izliyoruz" tarzındaydı") tüm gerçekliğimi yıktı... Kitap boyunca aralarından biri olarak ekiplerinin bir üyesi gibi yanlarında adeta koşmuşken, bu tek cümle beni resmen bir an kitaptan kışkışladı, gerçekliğime döndürdü, ve kendimi kanepemde elimde kitapla oturuyor olduğumu
Karanlık bir Londra masalıEdebiyat
Kitap bir masal dünyasında geçiyor gibi ama bu dünya oldukça karanlık, kasvetli. Birkaç bölüm özellikle çok hoşuma gitti. Genel olarak iyi bir kitap okuduğumu söyleyebilirim ancak bana biraz 13-17 yaş arasına hitap ediyormuş gibi geldi.
Yine de iyi bir deneyim oldu ve tavsiye ediyorum.
*Bu kitabı okuduğun günü unutma.*08.08
Kitap hakkında ne diyeceğimi bilemiyorum. Ve bu çok nadir olur. Başlarda konusunun ilgimi çekmediğini düşündüm ama sıkılmadım da sonradan biraz daha güzelleşti. Bitirdim ve fena değildi diye düşünüyorum. Öncelikle çok yaratıcı bir konusu vardı. Hakkını yiyemem.
Gaiman için ne denilebilir bilmiyorum. Çağımıza Tanrı'nın bir lütfu adeta. Yokyer, şüphesiz en sevdiğim kitabı. Olayları ve karakterleri öyle ustalıkla anlatıyor ki Gaiman kim iyi kim kötü, hikâyenin sonu nasıl olacak hiçbir açık bırakmıyor. Tahminleriniz ise kitabın sonu ile kıyaslandığında tutmuyor :) Gaiman'ı Gaiman yapan da sanırım bu. Kitabın bir de ünlü kadrolu İngilizce seslendirmesi var. Keyifle bir çırpıda okuyacağınız Yokyer, paralel evrenlere ait tüm algınızı değiştirecek.
Usta yazardan tek kelime ile mükemmel bir roman. Richard Mayhew, Jessica adlı bir kızın sevgilisi ve bir şirkette çalışan silik biridir. Bir gün Jessica ile bir buluşmaya giderken yaralı bir kız görür ve ona yardım eder. Kızın adı Door'dur ve Aşağı Londra'da kendini kovalayan iki kiralık katil Bap Croup ve Bay Vandamar'dan kaçmaktadır. Ailesini birileri öldürmüştür ve intikam istemektedir Door. Aynı zamanda usta bir kapı açıcısıdır. Kendisine bu uğurda Marquis De Carabas ve Avcı yardım ederken Richard da bu olaylara dahil olur ve Londra'nın yer altında pek çok olay yaşanmaya başlar. Düğümü çözmek için Islington adında bir meleğe başvururlar ve Kara Keşişler'den bir anahtar almaları gerektiği söylenir. Ancak bu hikayede bir kişi sanıldığı kadar güvenilir değildir. Acaba Door intikamını alabilecek midir? Richard eski hayatına dönebilecek midir? Dönerse eğer mutlu olabilecek midir? İyiler mi kazanacaktır bu hikayenin sonunda? Soluksuz okunan bir roman. Mutlaka okunması gereken kitaplardan biri.
Yazar Hakkında
Neil GaimanYazar · 107 kitap
Sandman, Coralin, Stardust gibi modern fantastik kurgu edebiyatında iz bırakmış olan roman ve çizgiromanların yazarı. Fantastik kurgudan bilim kurguya, grafik romanlardan filmlere kadar geniş bir alanda ürün vermiş olan Gaiman; Hugo, Nebula, Bram Stoker gibi kurgu edebiyatının en prestijli ödüllerinin sahibidir.
Neil Gaiman, Polonyalı Musevi bir ailenin çocuğu olarak, 10 Kasım 1960 tarihinde, Portchester, Hampshire, İngiltere’de dünyaya geldi ve Fonthill, Ardingly ve Whiftgift’in de arasında bulunduğu bir dizi Church of England okulunda eğitim gördü.
Gençlik yıllarında, J.R.R. Tolkien, Edgar Allan Poe, Ursula Le Guin gibi fantastik kurgunun ve Roger Zelazny, Robert A. Heinlein gibi bilim kurgunun büyük ustalarının eserlerini takip etti. 80’li yılların başlarında gazeteci olarak çalışmaya başlayan Gaiman, bu sayede ileride kitaplarını basacaklarını umduğu basın dünyasının önemli isimleri ile tanıştı.
İlk yayınlanan kitabı, Duran Duran adlı müzik grubunun biyografisiydi. Bir yandan farklı İngiliz dergilerinde makaleleri yayınlanırken, bir yandan da British Fantasy Society’ye yazdıklarını gönderiyordu.
Kendisi gibi İngiliz olan grafik roman yazarı Alan Moore’dan etkilenek, grafik romanlar için senaryo yazmaya başladı. İlk olarak Moore’un yarım bırakmasının ardından Marvelman’i tamamlayan Gaiman, bu yapıttan sonra, Future Shock, Violent Cases, Black Orchield gibi erken dönem eserlerine imza attı.
1989 yılında, kendisine büyük ün ve servet kazandıracak olan Sandman’i çıkarttı. Dream karakterinin baş rolünde yer aldığı çizgiroman serisi, 1989-1996 yılları arasında 75 fasikül olarak piyasaya çıktı ve daha sonra yapılan eklemelerle birlikte 11 cilt olarak kitaplaştırıldı.
Sandman sonrasında farklı çizgiroman firmaları için Elric, Lady Justice, Shadow Death gibi eserleri kaleme alan Gaiman, 2009 yılında, Batman R.I.P. serisi için yazdığı “Whatever Happened to the Caped Crusader” adlı çizgiroman senaryosu ile grafik roman piyayasındaki uzun süreli sessizliğini bozdu.
Grafik romanların dışında uzun romanlar ve kısa hikayelerle düz yazı alanında önemli eserler veren yazar, Diskdünya’nın yazarı Terry Pratchett ile beraber yazdığı Good Omens ile dünya çapında üne kavuştu. 1990 yılında çıkan romanı, 1996 yılında Neverwhere, 1999 yılında, daha sonra sinemaya da uyarlanan Stardust ve 2001 yılında, en iyi eseri olarak bilinen Amerikan Tanrıları takip etti.
Amerikan Tanrıları’nın başarısı üzerine, romanda ek bir karakter olan Anansi’nin adı altında, yeni bir roman kaleme alan Gaiman, Anansi Boys adlı bu roman sayesinde New York Times Best Seller listesinde bir numaraya kadar yükseldi. Yazarın son romanı, 2008 yılında yazdığı ve çocuklara yönelik olan The Graveyard Book (Mezarlık Kitabı) oldu. Gaiman’ın Anansi Boys dışındaki kitapları Türkçe’ye çevrildi.
Amerikan Tanrıları adlı kitabının yazımı sırasında kendisine bir web blog’u açan Gaiman, eserlerinin yapım aşamasını ve hayatından kesintileri yansıttığı ve journal.neilgaiman.com adresinde bulunan blogunu açıldığı tarihten beri aktif tutmakta ve yazılarını haftalık olarak sürdürmekte.
Minneapolis, Minesota, A.B.D’de, Addams Family House adını verdiği bir evde yaşayan yazar, eski karısı Mary McGrath’la olan evliliğinden Michael, Holly ve Madeleine adlı üç çocuğa sahip ve 2009 başından bu yana, şarkı sözü yazarı Amanda Palmer ile uzun dönemli bir ilişkisi var.
