youtube.com/watch?v=tfp_ZRY...
Hayvan sever, daha çok da kedi sever.
Kediler asla dağınık değildir, her şey onların istediği yerdedir.
Fazla kitap yoktur, az raf vardır.
İnsanlar sanki yarın hiç gelmeyecekmiş gibi yiyorlardı. Mideleri iyice dolunca kısa aralar veriyorlar, küçük gruplar halinde toplanıp konuşuyorlar ya da talih oyunları oynuyorlardı. Ama mideleri son yediklerini sindirince yine ateşin başına geçiyorlar ve tıkabasa yemeye devam ediyorlar.
Ancak onlar hizmetle yaşayan ve refaha kavuşan bir toplumdular. Kendi yaşamlarının o hassas kaderini hizmetle koruyorlardı. Sürekli olarak sadakatle ve de yakınmayarak o güzel yaşam biçimlerine hizmet ediyorlardı.
Bazı kitaplar vardır, olay örgülerini hatırlarsınız. Bazıları vardır, karakterlerini unutmazsınız. Bir de çok az kitap vardır ki bitirdikten yıllar sonra bile size insanı düşündürmeye devam ettirir,
öldürülen adamların kötü olduklarına ve bunu hak ettiklerine inanmaya çalıştı. Ama bir işe yaramıyordu. Bunu kesin olarak bilemezdi, hem bilmiş olsa da... buna karar vermek kendisine düşmezdi. Saçı Rüzgarlı ile Hırçın Kuş'un öldürmeye karışan diğerlerinin bunu yaptıkları için mutluluk duymadıklarına inanmak istedi. Ama mutluydular.