youtube.com/watch?v=tfp_ZRY...
Hayvan sever, daha çok da kedi sever.
Kediler asla dağınık değildir, her şey onların istediği yerdedir.
Fazla kitap yoktur, az raf vardır.
Hakan GündayKinyas ve Kayra
Ansızın gitimişti. Ne haber vemişti… Ne de mektup bırakmıştı. Kayra ise tek başına kaldı. Ama şimdi yıllar sonra boş bir bodrum katında, loş bir lambanın altında, sessizlikten daha
Hakan GündayKinyas ve Kayra
İsmi söylenmişti. Kaç sene olmuştu kendi adının söylenmediği. Birkaç gündür resmi işlemler için söyleniyordu, şimdi ise mübaşir tarafından bağırılarak, açık açık kendi adı
Narin, Müslime, Leyla, Ceylin, Ecrin, Irmak, ikra...
Değişen yıllar oldu ama kaderleri ve sonları aynı, ülkenin adalet sistemi, toplumun ahlak yapısı kalmadı.
Saçının teline kıyılmayacak çocukların canına kıydınız
“Çaresizlik, umutsuzluk değil, umutların tükenmesidir. Umutsuzluk ise çaresizliğin kabul edilmesidir.”
Bazen alışmak zorunda kaldığımız şeylerle başa çıkmak için içimizde büyük bir direnç olabilir. Alışmak, bazen sadece bir çözüm yoludur, ancak gerçekten içselleştirmek ve kabullenmek farklı bir süreçtir. İnsanın esnekliği ve uyum yeteneği şaşırtıcıdır, ancak bazen bu süreç zorlayıcı olabilir.