!!spoiler olabilir
Normalde eleştiri giren birisi değilim. Bundan sonra ne zaman yazarım ya da yazar mıyım yine emin değilim. Ama bu kitaba yazmam gerektiğini hissediyorum. Vizelerden sonra kafamı dağıtmak için bir aşk romanı okumak istemiştim ama kafamdan ziyade beni dağıttı. Bu kitabı okumak için hazır değildim belki de. Bilmiyorum ne saçmalıyorum onu da bilmiyorum bu saatte burnumu çekerek ilk defa bir eleştiri yazısı yazmaya çalışıyorum. Kitabın konusundan ziyade bana hissettirdiklerinden bahsedeceğim o yüzden umarım buraya kadar zamanınızı çalmamışımdır. Normalde bir kitabın sonunu bilsem bile içimde ufak bir umut kırıntısı olur. Sanki ben okurken birden son sayfa değişecekmiş gibi hissederim. Ama ilk defa bir kitapta okurken böyle hissetmedim. O kötü sonu en başından biliyordum. Bu yüzden kitabı okurken gözlerim buğulandığı için defalarca durmak zorunda kaldım. Çaresizliği o kadar çok hissettim ki. Elim kolum bağlanmış gibiydi. Bende kesinlikle bir şeyleri değiştirdi. Bu kitabı unutabilir miyim hiç sanmıyorum. Onların yerinde olsaydım ne yapardım hiçbir fikrim yok. Bu yüzden Will'e kızamıyorum. Lou umarım şu an çok mutlusundur. Hayata geç kalmışlığı, sorumlulukları, yaşadığı olaylar beni cidden çok etkiledi ve ben Lou'nun en başından beri çok güçlü bir kadın olduğunu düşünüyorum. Her ne kadar ilk başlarda kardeşini sevmesem de kitabın sonunda kendisini çok takdir ettiğimi de belirtmek isterim. Ayrıca bu kitap sayesinde engelli bireylere karşı bilincim daha çok arttı. Umarım hepsi çok mutlu hayatlar yaşayabilirler. Kitabı okurken görme engellilerin hazırlamış olduğu bir tiyatro için bilet satın aldım. Buna gidemedim ama bundan sonra elimden geldiğince böyle etkinliklere katılmaya çalışacağım. Bende farkındalık oluşturduğu için bu kitaba ve yazara çok teşekkür ederim. Bence bu kitaba bir şans vermelisiniz. Eğer buraya kadar okuduysaniz da teşekkür ederim.