Natsuko Imamura'nın "Mor Etekli Kadın" romanı, ilginç bir başlangıç yapmasına rağmen, maalesef bu potansiyeli sürdürmekte zorlanmış. Romanın ana karakteri ve anlatıcısının saplantılı ilişkisi, başta merak uyandırıcı olsa da, olay örgüsünün ilerleyişindeki monotonluk (sürekli tekrar) okuyucunun ilgisini kaybetmesinin en büyük etkeni.
Imamura’nın dili, kimi zaman etkileyici olsa da, anlatıcının motivasyonlarının yeterince sorgulanmaması ve hikâyenin pek çok açıdan belirsizliğe teslim edilmesi, tam bir muamma. Mor Etekli Kadın, psikolojik gerilimden çok, bir karakter çatışması gibi görünüyor sanırım; ancak karakterlerin neye hizmet ettiği, motivasyonları ve romanın derdinin ne olduğu konusunda inanın hala tam bir tablo çizebilmiş değilim. Sadece son satırı okuduğumda, "ee, ben şimdi ne okudum?" dedim ve bitti. Tavsiye edemeyeceğim bir kitap maalesef.