*spoiler*
Nermin Yıldırımın okuduğum ilk kitabıydı ve böyle bir kitapla kendisiyle tanışmış olmaktan çok memnunum. Adalet... Adaletle o keşfe ben de çıkmış gibi hissettim. Her bir bölüm acaba ulaşabilecek mi, acaba Mahsun'a Hülyayı verebilecek mi endişesiyle geçirdim. Dokunmadan sadece bir roman değil, hayattan bir parça adeta.
Romanı okurken bir çok konu hakkında düşündüm durdum. Bunlardan biriside; ölüm konusu oldu. Hepimiz bir gün ölmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz. Ölüm her zaman bizden çok ama çok uzaklarda sanıyoruz. Yaşarken hayatın kıymetini anlayamıyoruz. "Dokunmadan" geçiyoruz ölümün yanından. Yaşamıyoruz fakat bir gün öleceğimizden de haberimiz yok...
Kitabın sonu çok anlamlıydı.
"Başka bir hayatım yok. Bir hayat daha yok.
Yok"
Benim gibi ölümü düşündüğünde kaygı yaşayan birisi olarak bu kitap bana çok iyi geldi. Bir sürü şeyin farkına varmamı sağladı, belki daha çok hatırlamamı sağladı diyelim.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.