Bal mı rendelendi dudaklarına?
Gözlerine o kadar dökülmüş ki reçel,
Yemezse bir Mecnun,
Öyle tatlanacak kendi kendine.
Her aynada gören hele,
Nasıl aşık olacak o gözlerine...
Saçların saç değil ki böyle,
Isfahan'dan kanatlanmış güvercinin aynısı.
Saat ve vakit kaç olmuş bilemem,
Senin kalbinin resmini çizdiğimde,
Kelimelerin içine gizli gizli,
Şairler sarhoş olur diye korktum sonra.
Senin dudaklarını rüzgârlarım öpmüş,
Yanaklarından sevda secdesine inmiş pırlantalar.
Seni kim görse şımaracak,
Pencerene konacak divane gibi.
Anlatsınlar senden başkasını,
Hiç bir dil yetmez söylemeye.
Bal mı rendelendi dudaklarına?
Getir bizde yiyelim.
Sen öylece nazlandığında,
Ben şiirleri bırakacağım meydana.
Senin gözlerin değdiğinde yamaçlara,
Turnalar sana çok aşık oldu.
Sen dudaklarından göğsüne akan bir nur isen,
Kaç rekât şükür namazı kılınmalı buna?
Sen öyle şarap gibi gözlerle bakınca,
Kim doyacak sana?
Hadi gel nefesime ince ince,
Damarıma ne güzel işlediğinde.
AYKUT BARIŞ ÇELİK
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.