Aykut Barış ÇELİK
@aykutbariscelik
Şair, Yazar aday adayı
Sakarya Üniversitesi mezun
People Republic of Tırşik
Fatih Çapa Tıp Fakültesi, 1994
530 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Yetenekleri defterlerinde,
Kendisi kapkara bir silgiyle,
Silmeye çalışsa bulutları yırtar.
Adı Ragıp,
Tırnakları kara bir İstanbul sabahı,
Anısı sergüzeşt.
Şimdi kirpikleri doksanlı yaşlardaki gibi,
Değişik bir gülümseme.
Gazete satırları inceden alevli,
Ben bilmem işin gizemini.
Oturup onu izlerken,
Sigara kokusu geldi burnuma.
O eski ve sıradan gazeteler hâlâ,
Yaşıyor muydu?
Hepsi bomboş bir yerlerde,
Kalbi hep kanamış insan.
Aynadaki yansıması sinsi bir dost,
Saçları siyahlaştıkça yaşlanıyordu Ragıp.
AYKUT BARIŞ ÇELİK
LinkedIn aynı Beylikdüzü ve Büyükçekmece gibi. Biri birini bir yerde görüyor sonra o gördüğünü başka bir yerde görünce kırk yıllık tanışığı gibi seviniyor. Ben LinkedIn'de bir şey paylaşmıyorum her gün biri benim profile bakmış gibi mail geliyor. Allah beni vursun tanımıyorum kimseyi 😀
İstanbul çok değişik bir memleket. Akşam nöbete geliyorum. Metrobüsün oradan sokağa yayan gireceğim baktım dönemeçten dönen bir adama başka birisi bağırıp sövüyor, yoluma devam ettim baktım belki yirmili yaşlarda üniversite çağında genç bir kız neşeli neşeli telefonda biriyle konuşuyor o sırada da yoldan bir araba geçiyor ve arabadaki adam yanındaki artık sevgilisi mi karısı mı bilmem arabayı sürerken kıza sinirli sinirli bakıyor, neyse sonra aradan döneceğim yolun kenarına arabalar yanaşmış diye hâliyle yol daralmış. Gidiş yönünde arabalar bir hışımla geliyor gidiş yönünde arabalar bir hışımla gidiyor sonra trafik tıkandı. Biri çıkacak mı diye bakarken arkadan da bir servis aracı dayandı. Sonra ne oldu bilmiyorum. Durduk yere milletten dayak yemediğim için Allah'a hamd ve senalar olsun 😀
Çaresiz kadını gördüm ya,
Bitkin...
Çaresiz,
Çilesinden sönmüş az evvellinden...
Ayaklarının ağrısı,
Ayaklarımın ağrısına dolanırken,
Yüzündeki, yüzlerindeki yorgunluk gözlerime dalarken...
Yanımda oturan paçavra ruhlu adam,
Yırtık ruhlu Ragıp.
Yaşı geçerken saçlarından,
Öyle geçkin ve öfkeli bakarken kadına,
Kadını tanır ha,
Belki tanımaz.
Sessiz ve sık nefesle dururken içinden söverdi kadına.
Besbelli,
Kadın aşırı yorgun,
Ve bitkinken ben müziği kestim,
Dinlemedim ve sanki cenaze vardı.
Kadın,
Ragıp'ın gözlerinden gözlerini kaçırırken,
Üzüm sokağı durağını süzdü Ragıp.
Kadının adı da sanki Ragıp,
Reklam