Sonunun anlamsız bir anda bitmesine anlam verememiş olsam dahi, sanatın ve sanatçının toplumumuzda bir kalıba koyulması ve onun şairlik vasfı dışında başka bir görevi, sorumluluğu, bakış açısı, yönelimi yokmuşçasına acı bir şekilde yansıtıldığı da yadsınılmayacak bir gerçek olarak gün yüzüne çıkmış bulunmakta olduğu düşünüyorum.
"Şairlik ünvanı beterin beteri bir şeydir. Bu damgayı bir kere yediniz mi, bir daha ömrünüz boyunca kurtulamazsınız. Halk kendi malı sayar sizi." kitabın içinden bu satırlar beni etkiledi.
“Mısır Geceleri”, Puşkin külliyatında düzyazının şiirle iç içe geçtiği tek örnek olarak öne çıkıyor. Puşkin’in zamansız vedası nedeniyle tamamlayamadığı bu öykü, yazarın ölümünden sonra yayınlandı. Her iki öykü de usta çevirmen Hasan Âli Ediz’in imzasını taşıyor. Ancak, “Mısır Geceleri”nin önceki basımlarında yer almayan bir şiir,keyifle ve merakla okuyacaksınız.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.