Afganm'daki rejim değişiklikleri nedeniyle savrulan hayatlar... Toplum dayatmalarının merhametten, vicdandan üstün tutulduğu zamanlar... İnsanların etiketlendiği, kadınların yok sayıldığı ülkeler...
Meryem, yasak ilişki neticesinde hayata gözlerini açan umut dolu bir çocuk. Babası Celil tarafından bir kulübeye mahkûm edilmiş ve ilerleyen zamanlarda annesinin intiharı üzerine -okurken sinir krizi geçirdim- kendinden yaşça büyük Raşit'e mahkum edilecek olan bir çocuk...
Leyla, ideal anne-babaya sahip, her zaman okumaya, öğrenmeye teşvik edilen ve bir birey olarak görülen kısmen mutlu bir çocuk...
Ve bu iki çocuğun, bu iki kadının bir yerde kesişen hayatları...
Okurken Raşit yüzünden gerçekten sinir krizleri geçirdim. Bu tür insanlar keşke sadece kitaplarda, filmlerde olsaydı ama ne yazık ki bu insan dışı varlıklara her yerde ve her zaman rastlıyoruz. Sadece bu mu? Tabii ki hayır. Meselâ toplumdaki kimliğini evladına tercih eden bireylerin varlığını da unutmayalım. "elâlem korkusu" diye bir şey var sonuçta...
Ve savaşın, hiçbir suçu günahı olmayan olmayan masumlara verdiği ağır hasar... Geçmişte ve şu anda şahit olduğumuz gibi...
Kısacası insanlığı sorgulatan can sıkıcı olaylar.
Neyse ki Meryem ve Leyla üzerinden fedakârlık, merhamet, aşk, sevgi, özgürlük gibi içimizi ısıtan, yüzüme gülümseme konduran güzel şeyler de vardı kitapta.
Zıtlıklıkları bir arada veren, karşılaştırma olanağı sunan akıcı bir kitaptı. Daha önce bir okuma girişimim olmuştu ama o zaman okuma amacım farklıydı. O yüzden şimdi gerçekten okumuş ve kütüphaneme eklemiş oldum, mutluyum... Okumadıysanız listenize ekleyin dostlarım, tavsiye kitaptır.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.