Yaşadığı dönemi çok iyi yansıtmasıyla, Türk kültürüne, destanlara, halk hikâyelerine ustaca yer vermesiyle tanıdığımız Kırgız yazar Cengiz Aytmatov’un kısacık ama her zamanki gibi etkileyici eserlerinden biriyle geldim. Cemile, her ne kadar roman olarak geçse de olayların çok fazla iç içe olmaması sebebiyle uzun hikâye de denilebilir. 1958’de yayımlanan bu eser Cengiz Aytmatov’un yazın dünyasında tanınmasını sağlamış. Bu yönüyle Aytmatov’un kalemini sevenler için önem arz ettiğini düşünüyorum. Öyle ki yazarın çağdaşı Louis Aragon Cemile’yi “Dünyanın en güzel aşk hikâyesi.” olarak yorumlamış.
Kitaba da ismini veren Cemile karakteri güzel, akıllı ve en önemlisi de düşündüğünü yapan, etraftan korkusu olmayan biri olarak karşımıza çıkıyor. Evliliklerinden kısa bir süre sonra eşi Sadık savaş sebebiyle askere gitmek zorunda kalır. Cemile ise Sadık’ın annesi ve erkek kardeşiyle birlikte yaşamını sürdürür. Daha sonra olaylara Daniyar adlı bir genç de dahil olur. Bununla birlikte Cemile ile aralarında olmaması gereken bir aşk yaşanır. Biz olayları Sadık’ın erkek kardeşinin ağzından, yani kahraman bakış açısıyla öğreniyoruz. İşin tuhaf yanı bu erkek kardeş de Cemile’ye içten içe bir hayranlık duymaktadır. Fakat bu duygusuna ve abisinin eşi olmasına rağmen aralarındaki ilişkiyi destekler.
Bu aşk gayet güzel işlenmişti yalnız askerde olan Sadık’a karşı yapılan ihanet hiç de hoşuma gitmedi. Onun dışında dilinden bahsetmeme gerek yok sanırım, Cengiz Aytmatov’un eserleri hiç yormaz insanı akar gider. Cemile’de rahatça bitirebileceğiniz kısacık bir kitaptı.
Hee bu arada Daniyar ile Cemile’ye ne oldu, Sadık askerden döndü mü acaba? Hemmen okuyun
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.