Efendi A ve sadist arkadaşlarından kurtardığı agır yaralı Pim’i yatına götürdü Elder. Hayalet adını verdiği bu yatı kendisi tasarlamış ve bunu öyle mükemmel yapmıştı ki, sipariş üstüne sipariş aldığı özel yat üretimi işinden zengin olmuştu. Denize acıldıklarında ikisinin de travmalarından arınma ve hesaplaşma yolculuğu başlamış olacaktı. Pim’in aldiğı fiziksel yaralar yavaş yavaş iyileşirken asıl mücadele ruhunda yaşanıyordu. Bu da yetmezmiş gibi, kendisine takıntılı ve çocukluk travmalarını atlatamamış bir Elder bu karmaşaya eklenince, çok çok bilinmeyenli bir denkleme, arapsacına dönecekti işler. Sözsüz de birbirini anlayan Elder ve Pim’in karşılıklı beklentilerinin gercekleşmesi, iki tarafın da bam teline dokunmayı gerektirince de, yolculuk olduğundan daha uzun, yalnız ve kasvetli geçmeye başlayacaktı. Bu noktada Elder’in Pim’e duyduğu istek ve Pim’in de içten içe O’ndan etkilenmesi ortamın gerginliğini artıracaktı. Aralarındaki konuşulmamış, adı konmamış ilişki ve belirsiz gelecekleri bu sürecin uzamasına ve çatışmaların çoğalmasına neden olacaktı. Elder’in, cocukluk ve gençlik yıllarında yaptıklarından veya yapmaya mecbur kaldıklarından duyduğu pişmanlık ve utançtan dolayı taşıdığı vicdan azabının yükü, yıllar geçtikçe daha da ağırlaşarak bugüne dek gelmişti. Pim ise, son iki yılda yaşadığı acı ve utanç dolu hatıraların etkisinden kurtulamıyor, hatta o süreçte öğrendiği şekilde davranmaya devam ediyordu. O günleri hatırlatan bir etkenle karşılaşmaktan korkuyor ve Elder’in kendisiyle ilgili planları için de sürekli endişeleniyordu. Aralarındaki irade savaşı oldukça çetin geçerken, Pim, fiziksel olarak yavaş da olsa iyileşmeye başlamıştı. Peki ya ruhu? Psikolojisi? Yol boyunca ikili bakış açısıyla düşüncelerini, hislerini okumak aslında biraz zorlayıcıydı. İnsanın çözümleyemediği aile sorunlarının gölgesi olup sürekli onu takip ettiğini, sistematik olarak maruz kalınan istismarın kişinin doğru- yanlış, iyi- kötü algısını nasıl etkilediğini okuduk, Elder ve Pim’in düşünceleri arasında dolaşırken. Elder’in kendi çapında da olsa Pim’in iyileşmesi için yaptıkları kendi takıntıları uğruna mıydı?
Pim’in güvensizliği ve korkuları ilişkilerini nasıl etkileyecekti?
Öykünün düşük aksiyon dozunun, karakterlerimizin mental savaşıyla yükseldiği psikolojik bir yolculuk anlatılıyordu kitapta. İlk kitaptakine yakın ağırlıkta travmatik durumlar vardı Dollars’ta da. Kendi travmalarını birbirleriyle uğraşarak atlatmaya çalıştılar bir yere kadar. Kitap bittiğinde bu mücadeleleri bir yerlere varmıs mıydı?
Travmalarının etkisinden ne oranda çıkmışlardı?
Bundan sonra başlarına ne gelebilirdi?
Tüm bu soruların cevabı belirsizliğini koruyordu. Ama, devamında ne olabileceğini merak ettim elbette. Agır travma, şiddet ve istismar içeren öyküsü nedeniyle her okuyucunun, özellikle de 20 yaş altının kesinlikle okuması için uygun bir kitap değil Dollars diyor, türünün iyi bir örneği olan kitabı, bu türü seven okurlar beğenecektir diye düşünüyorum. Ama keyifle okunur mu bilemedim.
Kitaplarla kalın.
(alıntı)
“Savunmasızlığım bükülüyor ve değişiyordu. Başkasının oyuncağı olarak geçirdiğim iki yılın ardından, incitildiğim kötülük bana da bulaşmıştı. Artık yumuşak ya da umutlu değildim; hem sert hem de şüpheciydim. Elder beni istiyorsa, onu durdurmak için hiçbir şey yapamazdım. Sadece o bunu yaptığında ben eskiden olduğum kız olarak kalabilecek miydim, yoksa tamamen bir yabancıya mı dönüşecektim; işte bunu bilmiyordum.”
·
284 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.