Oğuz Atay'ın en popüler eseri olan Tutunamayanlar ile geldim. Bu kitabı aslında ikinci okuyuşumda tamamladım. İlkinde yarım bıraktım çünkü bir şeyleri sindirmem gerekiyordu. İkincide daha istikrarlı bir şekilde okudum ve bitirdim. Bence ilk olarak neler olup bittiğini sindirmek ve daha sonra Turgut'un duygu dünyasından hayata bakmak gerekiyor.
Tutunamayanlar'da Turgut Özben ve *ntihar eden arkadaşı Selim Işık'ın bu hayata ayak uyduramayan dünyalarına tanıklık ediyorsunuz. Turgut, hayata tutunamayan arkadaşı Selim *ntihar ettikten sonra psikolojik sorunlar yaşamaya başlamış ve hayalî arkadaşı olan Olric ile Selim'in *ntiharına ışık tutmaya çalışmıştır. Bu dönemde tabii ki Turgut'ta bir sorgulama içine girmiştir. Aslında o da bir tutunamayandır ve Selim'den kalan yazılar onun bunu keşfetmesini daha da kolaylaştırmıştır.
Roman ayrıca üstkurmaca bir metindir. Postmodern teknikler kullanıldığı için bildiğimiz romanlar gibi belli bir zaman akışı yok ve bilinçakışı tekniği kullanılmış.
Biliyorum birçok kitabı kesin okuyun diyorum ama bunu da kesin okumalısınız. İlk başlarda zorlananlar olacaktır ama üstüne gitmeye değer. Okuyanların düşünceleri neler peki?