Kitap bitti, ben de tükendim galiba. Garip haller içerisindeyim.
Kitabı bir duyguyla anlatacak olsaydım; hani çocukken ağlardıkta büyüğümüz bize ağlamayalım diye kızardı, o an boğazımız düğüm düğüm haykıra haykıra daha fazla ağlamak isterdik. Tam da o haldeyim. Gözlerim dolu dolu bitirdim kitabı.
Toplumun ahlak normlarına sıkıştırılmış bir hayat hikayesini okudum aslında, boşanmak pektabii istenmeyen bir olay olsa da evlenmek kadar boşanmanın da doğal olduğunu anlamalıyız. Bir kadının hayatı sadece "Kocan o senin" cümlelerinden ibaret değildir. Ve aldatmak delikanlılığa sığmaz.
Kitabı okurken kafamı duvarlara vurasım geldi ama bir yandan da bu tarz düşüncelerin dünyanın bir yerlerinde az da olsa devam ettiğini biliyorum. Sonunda canım Füsun'um mutluluğa kavuştu. Füsun'um, çocukları için her şeye göğüs geren canım Füsun'um dünya da malesef ki senin gibi çok fazla kadın var ve umarım ki hepsi senin başarabildiğini başarabilir.
Ve canım yazarımız Nazmiye Bağcı Çaylıoğlu kendisini çok severim, çok kıymetli çok sıcakkanlı bir yazardır, daha önce bir kitabını daha okumuştum. Ve bu kitabını da okudum, çok beğendim. Yolunuz hep çiçekli olsun canım yazarımm.
Keyifli okumalar...♡