Yürüyen Şato benim için sadece bir fantastik roman değil, gerçek anlamda büyülü bir yolculuktu. Diana Wynne Jones’un kalemi öyle güçlü ki kitabı elime aldığım andan itibaren Sophie’nin dünyasına çekildim ve kitabın sonuna kadar oradan çıkmak istemedim.
Sophie’nin sıradan bir genç kızdan cesur ve güçlü bir kadına dönüşmesi, Onun kendini bulma hikâyesi, dış görünüşün ve toplumsal rollerin aslında ne kadar önemsiz olduğunu hissettiriyor. Howl ise ilk bakışta bencil, hatta biraz korkutucu biri gibi görünse de zamanla derinliği ortaya çıkıyor. İtiraf etmeliyim ki Howl’un karmaşık kişiliği, kitaba ayrı bir tat katıyor.
Kitabın dünyası ise başlı başına bir şaheser. Yürüyen şato fikri bile baştan çıkarıcı, ama şatonun içindeki odaların birbirine açılan kapıları ve bu kapılardan geçilen farklı yerleri, ateş cini (en çok ona bağlandım) hayal gücümü sonuna kadar zorladı. Büyü sistemi, karakterler arasındaki ilişkiler ve kitabın genel havası tam bir masal gibi, ama kesinlikle çocukça değil.
Yürüyen Şato, hem eğlenceli hem de duygusal bir okuma deneyimi sundu. Kitabı bitirdiğimde içimde büyük bir sıcaklık ve aynı zamanda bir boşluk hissettim; keşke daha uzun sürseydi dedim. Fantastik türü sevenler ya da sadece iyi bir hikâye arayanlar için bu kitap kesinlikle kaçırılmamalı diye düşünmekteyimm.
·
139 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.