Gazzalî bu kitabında bize hakikat arayışında kendi tecrübesini arıyor. Makam ve mal için ders verdiğini fark ettikten sonra, kendi içinde sorgulamalar başlamış, ve bu sorulara cevap verebilme adına farklı ilim dallarını incelemeye karar vermiş.
İçinde bulunduğu bu durumdan ancak 4 ilimle kurtulabileceğine kanaat getirmiştir: Kelam, Felsefe, Batınîlik ve Tasavvuf.
Kelam’ın eksikliğinden, felsefenin tutarsızlığından, batınîliğin temelsizliğinden ve tasavvufun kurtarıcılığından bahseder. Fakat düşünülenin aksine diğer ilimlerin -yani felsefe ve kelamın- kendi amaçları doğrultusunda faydalı olduğunu söylemeden geçmez: yani bu ilimlere ve bu ilimlerin içinde olanlara bir reddiye kitabı değildir. Kelamın kendi iç dünyasında sorduğu sorulara karşı yetersiz kaldığını, ve felsefenin hakikat arayışı için bazı tehlikeleri barındığından bahseder. Fakat bunları körü körüne reddetmenin cahillik olduğunu söyler. Söylediği bir çok şeyde de isabet eder.
Ayrıca şunu belirtmek isterim: her Gazzalî kitabı okuduğumda sanki müellifin karşımda oturup bana ders anlattığını hissediyorum, okuyucuya bunu hissettirmek zordur.
Bu kitabından sonra da ona yöneltilen tenkitleri anlamayarak onun dehası karşısında lâl oluyorum.
Ayrıca tercüme edip hazırlayan Abdurrezzak Tek beyefendiye teşekkür ederim, Allah ondan razı olsun.