“Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o
eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok.
Yok.”
Alıntılar paylaşmaya doyamadığım, ne yazsam yeterli övemeyeceğim, şahane bir kitap okudum. İyi ki …
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.