Okumaya çok geç kaldığım klasiklerden birisi olan Dorian Gray’in Portresi ile yolum kesişmiş bulunmakta. Okuduktan sonra niye bu kadar geç kaldığımı sorguladığım bir kitap oldu.
Hepimizin hayatında en az bir kez karşılaştığı, duyduğu bu eser; dünyevi hazlara kafayı takmış Dorian Gray’in kendi portresi yapıldıktan sonra ebedi güzellik uğruna portresinin yaşlanmasını, kendisinin ise hep genç kalmasını dilemesini ve bu dileğinin gerçekleşmesini anlatıyor. Tabi bu dileğin gerçekleşmesi karakterde bazı değişimlere sebep oluyor.
İnsanın yozlaşması, vicdan, değerler hakkında güzel yazıldığını düşündüğüm bu eserin dili de bir o kadar güzel ve akıcıydı. Klasiklere karşı önyargısı olan ve gözü korkan bir insan olarak şans verdiğime sevindiğim bir eser oldu. Ne zaman başladım, nasıl ilerledim, nasıl bitti hiç farkında bile olmadım. Diğer yandan yazarın konuyu çok iyi işlediğini, duyguları okuyucuya güzel bir şekilde geçirdiğini düşünüyorum. Oscar Wilde sonuçta…
Özetle; benim gibi hala bu kitap okumayanlar kaldıysa kitaba başlamak için zaman kaybetmeyin derimm
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.