Kıymetli bir arkadaşım tarafından hediye edilmişti. 160 sayfaya karşın 80 küsür günde okumaya mahzar oldum. Aslında şiirlerini bir çırpıda okuyup bitirmiştim fakat arka bölümdeki notları okumamıştım. Bugün biraz vaktimi vererek onları da okudum ve hemen incelememi yapmak üzere 1000K'nın yolunu tuttum ve evet; işte burdayım.
Çok uzatmadan şunları söyleyeceğim:
- Şiirleri okuyup geçmemek lazım; iki kere, üç kere, dört kere yahut anlayasıya kadar, bir çıkarım yapasıya kadar okumak lazım ki bazı şiirlerde çıkarım yapmak bile çok zor. Misal Attila İlhan, bazı şiirlerinde tablo betimler gibi betimlemeler yapmış. Okur bundan ne çıkarabilir, nasıl etkilenebilir ki? Şahsen ben anlamak için çok uğraştım, anlayamadım. Ancak şairin arka sayfada şiirlerini açıklamak için ayırdığı kısımda bir şeyler anladım. Keşke önce orayı okusaydım diyorum.
- Modernist tarzda yazdığı çok açık; İstanbul'un ve İzmir'in kent yaşantısını duyumsuyorsunuz okurken.
- Şiirlerin hemen hemen hepsi toplumun sorunlarını kentleşme yönünden ele alıyor. Bu nedenlede toplumcu türde eserler vermiş Atilla İlhan.
- Alıştım artık; kafiye, redif, hece ölçüsü, aruz ölçüsü gibi edebi kaidelere uyulmamış. Serbest nazım kullanılmış. Aslında serbest nazımı severim de bu nazım türünde eserler vermek zor, bence her yazar da bunu yapamıyor.
·
429 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.