Kitabı okumaya başlamadan önce kitabın çocuk edebiyatına katkı sağlamak için düzenlenen bir yarışma için kaleme alındığını unutmamakta fayda var. Yetişkinler dünyasının riyakârlığı iki arkadaşın mektupları aracılığıyla gözler önüne seriliyor. Okurken hangi iki çocuğun mektupları acaba bunlar diye düşünmüştüm. O kadar sade, açık bir anlatım söz konusu. Eğitim sisteminin, ebeveyn tutumlarının çok güzel bir şekilde eleştirildiğini düşünüyorum.
Kitapta anketlerde sadece anneyle ilgili yorumların olması can sıkmış. Ancak düşününce çocuk yetiştirmede anne ve babanın sorumluluğu bölüşmesi son yıllarda yaygınlaştı.1967 yılında baba eve ekmek getiren konumundayken çocuğun her şeyiyle ilgilenmesi gereken anneydi. Bu nedenle anketle ilgili sonuçlara bu kadar gönül koyulmamalı. Eleştirilirken dönemin şartları göz önünde bulundurulmalı.