geçmiş, anlar, anı yaşamak ve kaçırılan zamanın izleri
Geçmişe Yolculuk , beni hem geçmişin hem de bugünün kıymetini düşünmeye iten bir kitap oldu. zweig, bir aşk hikâyesi anlatıyor gibi görünse de aslında zamanın ve anların değerine dair derin bir mesaj veriyor. hissettiğimiz duyguları o an yaşamamız gerektiğini, o anın kıymetini bilmemiz gerektiğini anlatıyor. hikâyedeki iki sevgilinin kavuşma hayaliyle yaşarken, geçen yılların duygularını nasıl değiştirdiğini görmek, insanı ister istemez şu soruyu sorduruyor: “acaba geçmişte yaşadığımız mı yoksa anı yaşayamadığımız mı bizi kaybettiriyor?” bu soruya yanıt vermeye çalışırken haliyle sorgulamaya başlıyorsunuz :)
zweig’in sade ama dokunaklı anlatımı sayesinde, karakterlerin özlemi ve hayal kırıklığı derinden hissediliyor. ben okurken karakterlerin hissettiklerini an ve an yaşadım açıkçası. anı kaçırmanın pişmanlığı, hayallerin eskisi gibi canlı kalamaması ve savaşın yıprattığı hayatlar…her satır, anların nasıl kıymetli olduğunu ve onları yaşarken tutabilmenin ne kadar zor olduğunu hatırlatıyor.
kısaca özetlemem gerekirse, “geçmişe yolculuk sadece bir hikâye değil; kendimizi sorgulatacak, anı kaçırmadan yaşamaya dair farkındalık yaratacak bir ders gibiydi. 
Stefan Zweig , birkaç sayfada yine insan ruhunu derinlemesine çözmeyi başarmış. eğer kendinizle ve geçmişinizle yüzleşmeye hazırsanız, mutlaka okumalısınız, sevgiler 
GürkanAlıntı
Geçmişe Yolculuk , beni hem geçmişin hem de bugünün kıymetini düşünmeye iten bir kitap oldu. zweig, bir aşk hikâyesi anlatıyor gibi görünse de aslında zamanın ve anların değerine dair derin bir mesaj veriyor. hissettiğimiz duyguları o an yaşamamız gerektiğini, o anın kıymetini bilmemiz gerektiğini anlatıyor. hikâyedeki iki sevgilinin kavuşma hayaliyle yaşarken, geçen yılların duygularını nasıl değiştirdiğini görmek, insanı ister istemez şu soruyu sorduruyor: “acaba geçmişte yaşadığımız mı yoksa anı yaşayamadığımız mı bizi kaybettiriyor?” bu soruya yanıt vermeye çalışırken haliyle sorgulamaya başlıyorsunuz :)
zweig’in sade ama dokunaklı anlatımı sayesinde, karakterlerin özlemi ve hayal kırıklığı derinden hissediliyor. ben okurken karakterlerin hissettiklerini an ve an yaşadım açıkçası. anı kaçırmanın pişmanlığı, hayallerin eskisi gibi canlı kalamaması ve savaşın yıprattığı hayatlar…her satır, anların nasıl kıymetli olduğunu ve onları yaşarken tutabilmenin ne kadar zor olduğunu hatırlatıyor.
kısaca özetlemem gerekirse, “geçmişe yolculuk sadece bir hikâye değil; kendimizi sorgulatacak, anı kaçırmadan yaşamaya dair farkındalık yaratacak bir ders gibiydi. Stefan Zweig , birkaç sayfada yine insan ruhunu derinlemesine çözmeyi başarmış. eğer kendinizle ve geçmişinizle yüzleşmeye hazırsanız, mutlaka okumalısınız, sevgiler Gürkan·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.