Kate Atkinson’ın romanı ilginç bir öneriyle tanıtılıyor: Hayatınızı tekrar tekrar yaşayıp, yaptığınız hataları düzelterek her seferinde daha iyi hale getirme şansınız olsaydı ne olurdu? İlginç, değil mi?
Aslında pek değil. Birkaç tekrardan sonra, ana karakter Ursula’nın farklı hayatları üzerinde gerçekten bir kontrolü olduğu ve bunları bir ana hedefe doğru yönlendirebildiği hissini alamıyorsunuz. Bunun yerine kitap, ciddi bir amacı ve planı olmayan, birbirinden kopuk hayatların bir koleksiyonu haline geliyor.
Paul Auster, 4321 adlı kitabında buna benzer bir şey denemişti. Burada temel olarak, dört ayrı ve paralel alternatif zaman çizgisinde geçen olaylarla, bir kişinin hayatındaki küçük olayların onu nasıl tamamen yeni bir yöne götürebileceğini ve tamamen farklı bir kişi haline getirebileceğini vurgulamaya çalışıyordu.
Ancak Atkinson’ın kitabı bir bütünlük taşımıyor ve arka kapağında iddia ettiği genel etkiye ulaşamıyor.
Bir devam kitabı var ve Ursula’nın kardeşinin hayatını (ya da hayatlarını?) takip edeceği söyleniyor. Umarım aynı tarifi kullanmamıştır, çünkü bu gerçekten bayatlamış bir tarif.
·
120 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.