Puan vermedi·227 syf.··Beğendi
···Okunma: 03 Aralık 2024 20:52 Uzun zamandır bu kadar dokunaklı bir kitap okumamıştım çöpü yerinde gözyaşlarıma hakim olamadım.Yusuf’un babasıyla yaşadıkları yolculuk boyunca ince ince anlatılması kayıp gibi gördüğü yılların sanki telafisiymiş gibi babasını Kars’a götürmek istemesi ve yollarının sürekli bir hastaneyle kesişmesi Yusuf’un en son yoğun bakımda gördüğü annesi ile olan detayı babasının vakur duruşu sevdikleri ile vedalaşmaya çalışması …kitabın her sayfası insanın duygu seline sürüklüyor gerçekten aldığı bütün ödülleri hak etmiş ve ben de bu kitabı okuduğum için kendimi çok şanslı hissettim.Yusuf’a bir şey söyleme hakkım olsa ona “Hikayen o kadar biz ki ve asla yalnız değilsin “demek isterdim.