Memur Golyadkin'in aniden beliren ötekisinin pervasız davranışları onun hayatını kökünden değiştiriyor. Onun utanmazlığı, saygısızlığı, dalkavukluğu asıl Golyadkin'in tasvip etmediği şeylerin başında geliyor. Ama Golyadkin ötekisini durduramıyor, onun yanlışlarının cezasını çekmekten başka bir şey elinden gelmiyor.
Toplum kurallarının, insanların yargılar bakışlarının kişinin nasıl kendini ötekileşmiş hissettiğini ortaya koyan bir romandı. Mümkün olmadığını bile bile Golyadkin'in bir an önce ötekiden kurtulabilmesini dileyerek okudum. Petroviç, asla yapmayacağından emin olduğu hareketleri bir bir yapan birebir aynısını, ötekisini izleyip kahrolurken onun kederini hissettim. 21.yüzyıl insanının da bence sıkça yaşadığı ötekileşmenin kitap sonunda Golyadkin'in bir teşhis almasına neden olması da günümüzde ruhsal sıkıntıların ne kadar gözardı edildiğini hatırlattı ve üzdü.
Bugüne kadar aynı konu üzerine farklı hikayeler, filmler yapılmış olmasına rağmen çok orijinal hissettirdi. Karakterler az sayıda olmasa da Dostoyevski'nin meşhur isim karmaşalarını yaşamadım, kolayca ve severek okudum.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.