Kitabın, “Gregor Samsa, bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini yatağında dev bir böceğe dönüşmüş olarak buldu” ilk cümlesini okudugum anda heyecanlanırım. Bana göre pasif direnişin, başkaldırının, toplumsal yozlaşmanın, insan olmanın, insanca yaşamanın ve özgürlüğün imkansızlığının en iyi, en mükemmel anlatımıdır bu kitap. Kafka, bu ölümsüz eserini yazarken, insanlığa nasıl bir hediye bıraktığının farkında mıydı acaba?