Adler’i okurken bir şey fark ediyorsunuz: İnsan aslında hiçbir zaman olduğu gibi değil. Kendini sürekli yeniden kuruyor. İnsanı Tanıma Sanatına dair söylediklerini okurken, bir yandan hayatınızda hep yapmak istediğiniz ama bir türlü yapamadığınız o soruyu soruyorsunuz: “Ben neyin peşindeyim?” Çünkü Adler, insanın sadece çevresine değil, kendi içindeki boşluklara da bakması gerektiğini söylüyor. “Aşağılık kompleksi” ya da “üstünlük çabası” dediği şeylerin tam da bu boşluklarla ilgili olduğunu, yani bir eksiklik hissiyle başladığını anlatıyor.
Ama bu eksiklik, bir çöküş değil, bir yolculuk. Hedef, başkalarının onayını almak ya da sadece kendini savunmak değil; aslında bir yerlerde kendi içsel dengeyi bulabilmek. Adler, insanın niye böyle davrandığını, neye ulaşmaya çalıştığını anlamadan, onu çözmeye çalışmanın yanıltıcı olduğunu belirtiyor. Okudukça, insanın ne kadar karmaşık bir varlık olduğunu ama aynı zamanda bu karmaşanın bir şekilde düzenli bir şekilde işlediğini fark ediyorsunuz.
Kitapta öğrendiğiniz bir şey var: “İnsanı tanımak, kendini tanımakla başlar.” Çünkü insan, kendisiyle yüzleşmeye başladığında, toplumsal normlardan, geçmiş travmalardan daha özgür olabilir. Ama asıl mesele şu: Bir insanın içindeki “ben”i anlamadan, onu etrafındaki dünya ile bağdaştırmak imkansız. Adler’in kitabı, bu karmaşık, bazen korkutucu yolculuğa çıkmak için bir davet ama en başından beri bildiğimiz bir şey var: Herkes bir yolculuk yapıyor, ama gerçek anlamda başlamak, önce kendinle barışmakla mümkün. 
Alfred Adler 
İnsanı Tanıma Sanatı
Alfred Adler İnsanı Tanıma Sanatı
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.