Kitaba ve yazara dair ufak bir eleştirim olacak. Çocukların gözünden 12 Eylül'e kadar nasıl gelindiğini anlatmak istemiş Temelkuran. Kitabın genel felsefesi de bu. Birçok yerde bence bunu başarabilmiş güzel bir dünya sunmuş bize. Ancak sağ ve sol düşünceyi bir yana bırakarak şunu düşünmeden edemiyorum.
Ve şimdi vereceğim örnekle benzer birçoğuyla karşı karşıya kaldım: faşistler diyor faşistler gelecek ve öldürecek... Vs vs bu söylem bence bir çocuğa ait bir söylem ve onun dünyasından gözler önüne serilen tarafsız bir dünya olamaz.-"Bu faşistler hangi faşistler? Kime göre faşist ve kime göre katil?"-Evet kitapta bu yapılmak istenmiş ama olmamış. Kitabın bütününe bakacak olursak başarılı ama eksik.
Söylemler ve düşünceler bana annesinin dilininjn arkadan uzanıp çocuğun dili olduğu karikatürü anımsattı.
Böyle bir durum varsa tarafsız ve çocuk dünyasından bahsedebilir miyiz?
Evet çocuklar gördüğü maruz kaldığı şeylerle kendine dünya yaratır. Bu da onların dünyasıdır diyebiliriz. Ki genlede hep öyle olur. Ama böylesine ince hassas bir konu böyle anlatılmasaydı sanki daha gerçekçi olurdu diye düşünüyorum.
Kullandığı dil ve üslup anlam akışı ise gayet başarılı. Konu da olay da akıyor ve bazen merak duygumu kamçılayıp araştırmamı sağladı. Bu yönüyle de harika olmuş.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.