kitabı okurken yazar ve eşinin anıları ne kadar mutlu anılar olsa da kalp kırıklığıyla okudum. ağladım ve kederi hissettim. bu benim hüzünlü şeyleri güzel güzel şeyleri hüzünlü bulmamla da alakalı. ama en çok da ikisinin birbirlerine çokça karışmasından korkmuşumdur. yazarın son sayfadaki sözleri beni bu konuda teselli etti.
“güzel şeyler asla büsbütün hüzünlü olmazlar.”