Son zamanların çok okunan yazarı Sally Rooney'den aşk, arkadaşlık ve insan ilişkileri konusunda sıcacık bir hikaye. Yazarı son çıkan kitabı 
İntermezzo ile tanıdım aslında. Ama henüz o kitabını okumadım. Yazarın tarzıyla ve üslubuyla tanışmak için çıkış kitabıyla başlamak istedim. İyi ki de öyle yapmışım. Kitabı okumak kolay, dili yalın ve akıcı. Sevemediğim tek şey konuşma cümlelerinde belirteçlerin kullanılmaması. Fakat bu bile hikayeden kopmanızı sağlamıyor. Hikayenin konusuna gelecek olursak 4 insanın ilişkilerini konu alıyor. Ana karakterimiz Frances'in ağzından, tek taraflı bir bakış açısı ile görüyoruz herşeyi. Bu da diğer karakterlerin ne düşündüğünü ve nasıl hissettiğini olay anında değil. Karakterlerin birbirleri ile olan yüzleşmelerinde, sonrasında öğrenebiliyoruz.
Frances için ise ergenliğinden sonra hayatta kendini bulma ve kim olması gerektini anlamlandırma hikayesi.
Hikayede yaşananlar Türk kültür ve değer yargılarına uygun olmadığı için bazı okuyucular, bazı karakterleri sevmeyebilir ya da ön yargı ile yaklaşabilir. Fakat hayatta kimse kesin siyah ya da kesin beyaz olmadığı gibi bu hikayenin karakterleri de hayat kadar gerçekçi.
Ana konunun dışında vermek istedikleri alt metinleri de hikayeye güzel işlemiş. Bu da karakterlerin hissettirdiği gerçekçiliğini pekiştirmiş.
Ben okurken keyifle, bazen sinir olarak bazen gülümseyerek, okudum. Ve sanırım bir sonraki kitabını okumak için de sabırsızlanıyorum.
İntermezzo ile tanıdım aslında. Ama henüz o kitabını okumadım. Yazarın tarzıyla ve üslubuyla tanışmak için çıkış kitabıyla başlamak istedim. İyi ki de öyle yapmışım. Kitabı okumak kolay, dili yalın ve akıcı. Sevemediğim tek şey konuşma cümlelerinde belirteçlerin kullanılmaması. Fakat bu bile hikayeden kopmanızı sağlamıyor. Hikayenin konusuna gelecek olursak 4 insanın ilişkilerini konu alıyor. Ana karakterimiz Frances'in ağzından, tek taraflı bir bakış açısı ile görüyoruz herşeyi. Bu da diğer karakterlerin ne düşündüğünü ve nasıl hissettiğini olay anında değil. Karakterlerin birbirleri ile olan yüzleşmelerinde, sonrasında öğrenebiliyoruz.
Frances için ise ergenliğinden sonra hayatta kendini bulma ve kim olması gerektini anlamlandırma hikayesi.
Hikayede yaşananlar Türk kültür ve değer yargılarına uygun olmadığı için bazı okuyucular, bazı karakterleri sevmeyebilir ya da ön yargı ile yaklaşabilir. Fakat hayatta kimse kesin siyah ya da kesin beyaz olmadığı gibi bu hikayenin karakterleri de hayat kadar gerçekçi.
Ana konunun dışında vermek istedikleri alt metinleri de hikayeye güzel işlemiş. Bu da karakterlerin hissettirdiği gerçekçiliğini pekiştirmiş.
Ben okurken keyifle, bazen sinir olarak bazen gülümseyerek, okudum. Ve sanırım bir sonraki kitabını okumak için de sabırsızlanıyorum.
·
192 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.