Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
477
Basım Tarihi:
Eylül 2024
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Intermezzo
ISBN:
9789750764462
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
karmaşık insan ilişkileri. sally rooney’nin diğer kitaplarında da olduğu gibi hikaye ilişkiler üzerinden ilerliyor. kitapta birden çok ana karakter olmasına rağmen her karakterle ayrı ayrı bağ kurabiliyorsunuz ve bence bu kitapta yazarın yarattığı karakterlerin hepsinin zihninizde bir tasviri oluşuyor, onları hayal etmek çok kolay. bu kadar rahat bağ kurabildiğim kitaplara karşı ayrı bir sevgi hissediyorum. eylül ayının en güzel kısmı intermezzo’yu okuyabilmiş olmaktı.
toplum baskısını, yargıları ve hayatın geçiciliğini; bir kere geldiğiniz hayatı yaşamanız gerektiğini öyle hassas ve dolu dolu anlatmış ki sally rooney, insana cesaret veriyor.
kardeşlik ilişkisine de harika bir dokunuşu var.
eşsiz bir akıcılığı olduğunu düşünüyorum kitabın. hiç sıkılmadım. her bir karaktere hem kızıp hem onları sevdim. hayatı kucaklama ve başa çıkma yöntemlerini okurken bolca düşündüm. ve tutkuyu diğer kitaplarında da olduğu gibi içimde hissettim. bu kitap sally rooney’nin dilini ve hassasiyetini öyle güzel özetlemiş ki, daha nice işine şahit olmak için sabırsızlanıyorum.
Puan vermedi·477 syf.··
Beğendi
·2024 126. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 17 Ekim 2024 00:00
İntermezzo’yu beğenmemek, sosyal medyada yüksek okurluk göstergesi olacak gibi. Ben beğendim
İntermezzo, babalarını yeni kaybetmiş iki erkek kardeşin ilişkisi, annenleriyle ilişkileri, yas süreci ve hayatlarına giren kadınlarla yaşadıkları çerçevesinde “anlamlandırmaya”, “anlayışlı olmaya” dair bir roman. Sally Rooney’in odağına aldığı meselenin “anlayış” olduğunu düşünüyorum. Peter ve Ivan’ın kardeşlik bağları zedeli, bu ilişkinin evrilmesini okurken okur da taraf tutuyor. Trajediler açığa çıktıkça kardeşlerin ilişkisi nasıl değişiyorsa okurun da tutumu değişiyor. Anne karakteri de ilginç, bizim normlarımızın dışında bir anne. Kendince ilgili, ama çocuklarını hayatının merkezine koymuyor. Bir de bu iki kardeşin aşk hayatı var ki, oda alışılmış ilişkilerin dışında. Toplum tarafından da okur tarafından da yargılanabilecek ilişkiler. Peter karakterinin pek sevilmemesi de muhtemelen yaşadığı üçlü ilişki yüzünden. Yeri gelmişken ekleyeyim favori karakterim Peter! Sally Rooney burada çok güzel bir şey yapmış bence, genç okurlarının fazla olduğunu da düşünürsek. Farklı olanı anlamaya çağırmış okuru, görünenin ardında başka gerçeklikler olduğunu, her deneyimin kişiye özel olduğunu ve kendi gerçekliğimizle baktığımızı… Düşününce kitabın bu kadar sevilmesine tepki gösteren, cımbızla bağlamından alıntı koparıp dalga geçenler de başkasının deneyimine gözlerini kapatan, anlayış gösteremeyen kişiler değil mi? Tam kitaba uygun!
Okurken de bahsetmiştim, Rooney çok iyi gözlemlemiş insanları. Bağ kurulacak “güncel” karakterler yaratmış, onların anlık durumları bile anlamlandırmaya çalışmasını, zihinlerinden geçeni yazmış. Bunu çok beğendim. Zor bir dili yok zaten biliyorsunuzdur, bu yüzden eleştiriliyor yaa… Anlatımı keyifli, sadece girişte anlatıcının sesini çok beğenmiştim.
‘Hapsolduğu ağdan kurtulup özgürleşen hayat diye bir şey yok: Hayatın kendisi o ağ, insanları yerli yerinde tutuyor, olayları anlamlı hale getiriyor. Kısıtlamaları paramparça edip anlamsız bir varoluşu sürdürmek mümkün değil. İnsanlar, başkaları olanaksız kılıyor bunu. Fakat başkaları olmasa hayat da olmaz. Yargılama, kınama, düş kırıklığı, çatışma: İnsanlar birbiriyle bağını bu araçlar sayesinde sürdürüyor.’
.
İki kardeş: Ivan ve Peter; üç kadın: Margaret, Sylvia ve Naomi. Beş ayrı kişi, tek hikaye.
.
Bir ölümle açılıyor İntermezzo. Ivan ve Peter babalarını kaybediyor. İşte çözülmenin başladığı an. O güne değin tutkal görevi görenler erimeye başlıyor. İçlerinde tuttukları sessiz bir kavgaya tutuşuyor. Yanlarında kim ve ne varsa da bu fırtınanın içine çekiliyor.
Sally Rooney yine bugünü anlatıyor. Çoğumuzun içinden geçenleri. Diğer kitaplarında yaptığını İntermezzo’da da yapıyor: dürüst oluyor ve karakterlerini dinliyor. Bırakıyor onları, başlarına gelenleri anlatsın tüm çıplaklığıyla.
Rooney büyük bir şey mi yapıyor? Hayır.
İki erkeğe de kızıyoruz, her ailenin mutsuzlukları ayrı, zaten biz bunu Tolstoy’dan biliyoruz. Yas, ebeveynlik, kardeşlik, ikili ilişkiler, çevreye yansıtılan maskeler, klişeler ve dayatmalar da geliyor peşi sıra. Bunlardan da söz ediyor Rooney.
Aynı konuları tekrar tekrar önümüze mi koyuyor peki? Kısmen. Aynı şeyleri dinlemeyi sevenler için bu neden kötü bir şey olsun ki?
İntermezzo’ya vurulmadım ama sevdim. Bazı yaralarıma dokunduğu için. Yaşıtım Sally Rooney yaşıtım acı ve mutluluklardan ses ettiği için.
.
Begüm Kovulmaz çevirisi, Lizzy Stewart kapak illüstrasyonlarıyla ~
bazı kitaplar böyledir
Oh, bitti. Takıntılı bir insan olduğum için sevemediğim bir kitabı daha okuyup bitirdim :) Siz öyle yapmayın.
Türk-yabancı, İnstagram-Twitter(X) fark etmeksizin her yerde karşıma çıkan; inanılmaz bir pr çalışması ile önümüze düşen “İntermezzo” kitabı 33 yaşındaki İrlandalı yazar Sally Rooney’in son kitabı. Yurtdışında ve Türkiye’de aynı anda yayımlandı. “Normal İnsanlar” kitabı ve dizisi ile büyük sükse yapınca Rooney bu tarz seven okurların radarında bir isim. Bu tarz derken ne kastediyorum? Yaşadığımız çağın insanlarının portresini ve sıradan hayatlarını senaryovari şekilde yazan, dram ve cinsellikten çokça yararlanan, basit bir dille yazılmış, derdi varmış gibi bir şeyler anlatan ama bir yandan da ‘siz bizim dertlerimizi ne anlarsınız ki’ tavrıyla üstten konuşan, abartılı ve sığ bir tarz. Pardon, çok mu sert girdim?
Derdim tabi popülerizmin kölesi olmayalım, illa klasik okuyalım değil. Modern yazarları takip etmek ve edebiyatın eskisiyle yenisiyle peşinden koşmak benim hayattan aldığım en büyük zevk. Sally Rooney ise gerçekten whatpad yazarlarının bir iki tık üstünde üslubuyla çok bir şey vadetmeyen bir yazar bana göre. Sırf layıkıyla yorum yapabilmek ve önyargılı olmamak adına da okudum, merak etmeyin, bunlar ‘ben iyi okurum’ demek için boş yere eleştirilerden ibaret değil ve kişisel görüşlerim.
Kitap bir ölümle başlıyor, İvan ve Peter adlı iki kardeş babalarını kaybediyorlar. Birbirinden farklı bu iki kardeşin aile dramasını okuyacağımızı baştan kestiriyoruz. İvan 22 yaşında satranç dahisi ve öğrenci. Kendisinden yaşça büyük (36) Margeret ile tanışmasıyla aşkı ve aile huzurunu bulmaya çalışıyor. Peter ise 32 yaşında bir avukat, geçmişte yaşadığı travmatik ilişkisinin girdabında kendinden yaşça küçük (22) sevgilisi Naomi ve bu travmatik hatıralar içeren eski
Belki bu aralar sosyal medyada, çevrenizde, bulunduğunuz ortamlarda İntermezzo’yu çok fazla duydunuz ya da gördünüz… Peki, bu kadar sık karşılaştığınız için İntermezzo’yu okumamayı tercih etmek veya henüz okumadan ‘’saçma bir şekilde abartıldı’’ demek kaliteli bir okur olduğunuzu gösteren semptomlardan biri mi sayılmalı?
Güncel hayatın içerisinden sıradan anlarla dolu bu kitabı okuyanlar neden ‘’popüler kültürün tuzağına biri daha düştü,’’ gibi söylemlerle afişe ediliyor merak ediyorum. İlk çıktığı günlerde o kadar çok paylaşım gördüm ki aniden gelişen ön yargılı atmosferin akışına kapıldım ben de. İntermezzo almayanların şişinmelerine maruz kalmak, okumadığı kitap hakkında atıp tutanların yorumlarına bakmak kafamı karıştırmıştı çünkü. İlk başlarda kitaba karşı soğuk duruşumun nedenleri ise; kitaba dair iyi yazılmış bir yorum görmemem, altı dolu olmayan yüzeysel övgüler, okumayan kişilerin de sövgüleri birleşince kafa karışıklığım pek normal aslında. Karar vermeden önce İntermezzo’ya karşı olumlu bakışımın gitgide artmasına ise şöyle düşünerek sebep oldum: ‘’Okumadan bilemem, okuduktan sonra bilebilirim. Diğerlerinden ziyade bir okur olarak benim bakışım söz konusu. Ayrıca iyi ya da kötü olacak diye bir beklentiye girmeme de hiç gerek yok, çünkü yazarla tanışmadım daha.’’
Tam da bu düşüncelerle sarıp sarmalanmışken akışımda bir yorum gördüm: ‘’Hayatta gereğinden fazla düşünen o insan mısınız?’’ diye bir soruyla başlıyordu. Evet, o bendim. Merak ve heyecanla yorumun devamını okuduğumda artık karar vermek için en uygun andı. İntermezzo’yu aldım. Elime ulaştığı gün de
Sorgulamanın Sınırı Nerede Başlar?·477 syf.·Duygu ve Düşünce
5/10
2025 188. kitabı
Selam! Bu günün konusu, okumamın üzerinden uzun bir süre geçmiş olsa da henüz inceleme atma fırsatı bulduğum intermezzo. Konuya geçmeden önce; uzun zamandır görüşemedik, nasılsınız?
Okuduğum kitapları kurcalarken intermezzo ile bakıştım ve bu kitaba dair hislerimi kaydetmem gerektiğine karar verdim. Sevme potansiyelimin yüksek olduğu ancak hiç hoşlanmadığım bir kitap oldu intermezzo. Gelin birlikte inceleyelim.
“Başkalarının talepleri bitmez, yalnızca çoğalır. Hep daha karmaşık, daha zordur. Bu da, diye düşünüyor, daha çok hayat, hayatın hep daha fazlası demenin bir başka yolu.”
İntermezzo benim için; düşünmek kadar, düşüncelerimizin altını kazımaya zorlayan bir kitaptı. Okurken sık sık elimde kitabı bırakıp kendi kendime konuştuğumu fark ettim; arkadaşlarımla tartıştım, hatta bir ara yapay zekayla bile fikir yürüttüm. Çünkü bu kitap kolay hazmedilenlerden değil. Etkileyici konular üzerinde durduğu oldu ve ben de epey etkilendim. Ama tüm bunlara rağmen beğenemedim.
Kitabın dili alışılmış kalıplardan uzak, hatta yer yer yorucu. Kelime tekrarları, ritmik gibi görünen ama bir süre sonra boğucu hale gelen bir anlatım… İntermezzo, okuyucusunu sarmak için değil, onu nefessiz bırakmak için yazılmış sanki. Bu tarzı sevenler için derin bir deneyim olabilir ama benim için çoğu noktada metnin samimiyetini gölgeledi.
Başta, toplumun normlarına karşı çıkan bir kitap olduğu için ilgimi çekmişti. Düşünmeye teşvik eden metinleri severim ama bu kitap sorgulamaktan çok sarsıyor. Çünkü “özgürlük” adı altında anlatılan birçok şey, benim için değerlerin sınırında dolaşmak yerine, o sınırları hoyratça yıkmak gibiydi.
Peter karakteri buna iyi bir örnek. Okuduğum en itici karakterlerden biriydi. Her sahnede içimde bir tepki uyandırdı. Kadın karakterler ilk başta empati kurulabilir
2024 yılında pekçok kez kendinden bahsettiren, konusu ve içeriği ile bir çok eleştiriye maruz kalan İntermezzo adlı kitabı inceleyeceğiz.
Kitabı kısaca özetleyecek olursak ; Birbirleriyle alakasız iki kardeş olan Peter ve Ivan’ın hayatı babalarını kaybettikten sonra köklü bir değişime uğrar. 30’larında başarılı bir avukat olan Peter, iki farklı kadınla, Sylvia ve Naomi ile görüşmekte ve bir şeyleri oldurmaya çalışmaktadır. 20’lerin başında bir satranç dehası olan Ivan ise abisinin aksine sosyal olmadığı gibi ilişkilerde de başarısızdır. Onun da hayatı kendinden yaşça büyük bir kadın olan Margaret ile tanıştıktan sonra değişir. İki kardeş bir yandan yaslarını yaşarken diğer yandan kendi hayatlarında anlam arayışına gireceklerdir.
Kitap tamamen bu iki abi kardeş üzerinde ilerlemektedir. Bir yanda yasları bir yanda ise kendi ahlaklarına aykırılık ikilemi içinde yaşamaktalar. Bu ikili arasında uzun süreli çatışmalar, küslük ve hatta sevginin altında yatan nefret hisleriyle çokça karşılaşıyoruz. Fakat kitabın sonunda bir barış, rahatlama ve galiba huzur bulunuyor.
Kitabı zevkle okudum fakat bazı kısımları sıkıcı ve aşırı geldi. Kitabı önerir miyim diye sorarsanız, yani neden olmasın, okunabilir.
Keyifli okumalar dilerim.
Çağdaş fakat yavanEdebiyat
2024'ün son aylarında çok konuşulan bu kitabı ancak 2025'in ikinci ayında okumaya fırsat bulabilmiş oldukça kaygılı bir okur olarak, henüz okumaya fırsat bulamamış veya okuyup da kitap hakkında yazılıp çizilmiş bir şeyler daha olsa da onları da okusam diyen okuyucular için içimden geldiğince bir inceleme yazmak istedim.
Kitabın yazarı Sally Rooney; yüksek olasılıkla 2018 yılında yayımlanan Normal İnsanlar romanı ile adını duymuş olabileceğiniz, milenyum sonrası çağdaş edebiyatın önde gelen isimlerinden biri olarak kabul edilen ve ağırlıkla insan ilişkileri, kimlik, aşk ve toplumsal sınıf temalarını işleyerek geniş bir okuyucu kitlesine sahip olan İrlandalı genç bir kadın yazardır.
Peki, kitaba adını veren Intermezzo ne demek? Bir tiyatro oyununun veya operanın perdeleri arasında dekor değişmesine ve oyuncuların hazırlanmasına fırsat vermek için sunulan müzikli kısa oyunlardır.
Satrançtaki terim anlamına göre ise Intermezzo; (Türkçe: ara hamle), bir oyuncunun, beklenen hareketin (genellikle taş değişimindeki geri alma hamlesi) yerine ilk önce rakibin cevap vermesi gereken anlık bir tehdit oluşturması ve sonrasında beklenen hamleyi oynaması mantığındaki bir satranç taktiğidir.
Romanda da Peter ve Ivan, her seferinde aslında kendi hayatlarında çözüme kavuşturmaları gereken sorunları ve kendi iç dünyalarında çatışmaları bulunmasına rağmen, kendi hayatlarına ilişkin yapmaları gereken asıl hamleyi yapmadan önce birbirlerine beklenmedik fevri eylemlerde bulunuyorlar. Her okuyanın farklı yorumlayabileceği bu isim-içerik ilişkisi benim içimden böyle geçti.
Romanın Can Yayınları'nın sitesinde bulunan tanıtım yazısı şu şekilde:
"30'lu yaşlarındaki beyaz yaka avukat Peter gençlik aşkı Sylvia'yı sever ama onunla birlikte olması sağlık nedenlerinden
7/10
2024 88. kitabı
Sally rooney karmaşık ilişkiler alanında uzman çoğu kitabı da öyleymiş ben bir 
Normal İnsanlar okumuştum ama detayları hatırlamıyorum çok süre geçmiş aradan , kitaba gelirsek bir ara cidden Dark romance’tan farkı olmadığını anladım o kadar smut sahne var ki , iki kardeşin hayatında da yani göz devirdiğim ve artık gına geldiği için çevirdiğim sayfalar oldu, yani bu bir fiction’sa ona göre yazılsaydı bilmiyorum dark romance almadım ben sonuçta, onun dışında İki kardeşin hayatını okuyoruz Peter bir avukat ve ivan ‘da satranç dahisi , peter’ı okurken çok sinirlendim o kadar zayıf ve ukala ne istediğini bilmeyen egoist biri ki iki kadınla sürekli , ama ivan küçük kardeş (22) yaşında olan o kadar saf yürekli ve biraz da asi bir genç ki hayatına giren Margrot’la olan ilşkisini okuyoruz kadın 36 yaşında ve sürekli yaş konusu sorun oluyor , aile ilşkileri zayıf çocuk yaşta boşanmış anne babaları , babaları iki çocuğunu da büyütmüş o yüzden sürekli babalarının vefatını kabullenmekte güçlük çekiyorlar, o yas dönemini güzel vermişti yazar , kitabın 3. Kısım da ki olaylar da çok gereksiz buldum peter sylvia’ya dönecek mi yoksa Noami ‘mi seçecek , abi kardeş sahnesiyle güzel bir kapanış yaptı yazar.
Normal İnsanlar okumuştum ama detayları hatırlamıyorum çok süre geçmiş aradan , kitaba gelirsek bir ara cidden Dark romance’tan farkı olmadığını anladım o kadar smut sahne var ki , iki kardeşin hayatında da yani göz devirdiğim ve artık gına geldiği için çevirdiğim sayfalar oldu, yani bu bir fiction’sa ona göre yazılsaydı bilmiyorum dark romance almadım ben sonuçta, onun dışında İki kardeşin hayatını okuyoruz Peter bir avukat ve ivan ‘da satranç dahisi , peter’ı okurken çok sinirlendim o kadar zayıf ve ukala ne istediğini bilmeyen egoist biri ki iki kadınla sürekli , ama ivan küçük kardeş (22) yaşında olan o kadar saf yürekli ve biraz da asi bir genç ki hayatına giren Margrot’la olan ilşkisini okuyoruz kadın 36 yaşında ve sürekli yaş konusu sorun oluyor , aile ilşkileri zayıf çocuk yaşta boşanmış anne babaları , babaları iki çocuğunu da büyütmüş o yüzden sürekli babalarının vefatını kabullenmekte güçlük çekiyorlar, o yas dönemini güzel vermişti yazar , kitabın 3. Kısım da ki olaylar da çok gereksiz buldum peter sylvia’ya dönecek mi yoksa Noami ‘mi seçecek , abi kardeş sahnesiyle güzel bir kapanış yaptı yazar.
Sally Rooney fırtınasına ben de direnemedim.Aslında 2020 yılında Monokl'dan yayımlanan Arkadaşlarla Sohbetler'i hemen almıştım.Bu kadar popüler bir yazar olduğunu bilmeksizin.Monokl'dan yayımlanan çoğu kitabı alma gibi bir alışkanlığım vardı.Bir de istediğim kitapları almak bütçemi yormuyordu.
Sally Rooney ile tanışma kitabım İntermezzo oldu.
Babalarını yeni kaybetmiş birbirlerine zıt karakterli, ilişkileri arızalı iki erkek kardeşin, Peter ve Ivan'ın yaşamlarına odaklanıyor Sally Rooney İntermezzo'da.
Kardeşlerin arasında yaklaşık 10 yaş fark var.Peter başarılı bir avukat.Üçlü bir aşk ilişkisinin içinde gidip geliyor.Naomi ve Slyvia da romanın önemli karakterlerinden.Onları da tanıma ve anlama ihtiyacı duyuyorsunuz okurken.
Ivan, bir satranç oyuncusu, üniversiteden yeni mezun, yaşam tüm belirsizliğiyle geliyor üstüne.Kendinden yaşça büyük Margaret'le tanışması, iki kardeşin arızalı ilişkisine yeni bir boyut daha katıyor.
Anneleri, çocuklarına oldukça uzak, yeni ailesi ile mutlu mutlu yaşıyor.
İki kardeşin, birbirleriyle, çevreleriyle olan ilişkilerini yas süreci üzerinden güzel anlatmış Sally Rooney.Edebi yönünün güçlü olduğunu savunamam ama yerden yere vurulacak bir roman da değil İntermezzo.Başka Sally Rooney kitabı okur muyum? Okurum.
Yazar Hakkında
Sally RooneyYazar · 5 kitap
Milenyum kuşağının en önemli yazarlarından sayılan Sally Rooney 1991’de Dublin’de doğdu. Üniversite eğitimini Trinity College’de tamamladı. Edebi çalışmaları Granta, The White Review, The Dublin Review, The Stinging Fly, Kevin Barry’s Stonecutter and The Winter Pagesanthology’de yayımlanmıştır.
Arkadaşlarla Sohbetler ilk kitabıyla Sally Rooney, 2017 Sunday Times Yılın Genç Yazar’ı ödülü başta olmak üzere birçok ödül almıştır.
