Karanlıktayım…
Alışkınım, sanki ruhum karanlığın birkaç asırdır esiri.
Yahut karanlık ruhumun değiştirilemez kaderi,
Görmedi gözlerim çevremi,
Bilmedim çiçeklerin gerçek renklerini,
Durağım olmadı hiç, bir bahar bahçesi.
Umutlarım bir soykırıma uğradı,
Bu soğuklarda hayallerim ısınmadı.
Vazgeçiş eşiğinden attım adımımı,
Bitmek bilmeyen düşüşüm başladı.
Karanlıktayım, karanlıktayım, karanlıktayım...
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.