Muhammet Bahadır Koç
@M_Bahadir_koc
4 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Şimdi bu şehrin ne önemi var?
Şu an olmayana ne katacak yarınlar?
Adımını atmadığın bu caddeler, sokaklar,
En güzel şekilde aydınlatılsa neye yarar.
Kışı soğuk üşütür, yazı har yakar,
Seninle beraber terk etti gitti bahar.
Bir teki güzel olmayan, onca bina var,
Şimdi bu şehir sensiz ne işe yarar?
Bir şiir gördüm ben;
Cemal değildi şairi,
Atsız değildi süsleyeni,
Nâzım değildi seveni…
Bir şiir gördüm ben;
Yaratandan almış özünü,
Övgülere boğmuş süsünü,
Simasına işlemiş sözünü…
Bir şiir gördüm ben;
Duysun istemem kimse,
Şemsi gölgeler gülse,
Gözleri eşdeğer firdevse…
Çiçeklerin renklerini sayıp,
Hüzünlerini bırakıp, baksana bahara,
Nehirlerin coşkusuna kapılıp,
Umutsuzluklarını bırakıp, baksana bahara.
Duy kuş cıvıltılarının içerisinde notaları,
Hisset canlanan ormanları,
Seyret serpilip büyüyen fidanları,
Doğanın aşkını yaşayıp, baksana bahara.
Düşün neşeyle dolup taşan canlıları,
Hepsi ardında bırakmış soğukları,
Sen de bırak dünleri, hayal et yarınları,
Mutluluğu yanına alıp, baksana bahara,
Ben de oradayım, başını kaldırıp baksana bahara.
Bana baktığında gülen gözleri sevmeliyim.
Bırak beni! Seni haddinden fazla sevdim.
Ferhat’tan çok yoruldu, Mecnun’dan çok gezdi,
Umutsuzluğun yükünü taşırken kalbim.
Karanlıktayım…
Alışkınım, sanki ruhum karanlığın birkaç asırdır esiri.
Yahut karanlık ruhumun değiştirilemez kaderi,
Görmedi gözlerim çevremi,
Bilmedim çiçeklerin gerçek renklerini,
Durağım olmadı hiç, bir bahar bahçesi.
Umutlarım bir soykırıma uğradı,
Bu soğuklarda hayallerim ısınmadı.
Vazgeçiş eşiğinden attım adımımı,
Bitmek bilmeyen düşüşüm başladı.
Karanlıktayım, karanlıktayım, karanlıktayım...