Edebi türlerden en sevdiğim galiba mektup türü… Hele de bu mektuplar böyle anlamlı bir kurgusal düzende ve sırayla yazılmışsa. Bir de, duygular çok derin kitapta. Çok gerçek. 80 yaşında bir kadının, hayatı henüz öğrenen kendisinin çeyrek yaşındaki torununa yazdığı mektuplar… Bilgelik, hüzün dolu hayatlar, kaçınılmaz sonlar, edebi zevk, uzun uzun durduran cümleler… Henüz okunmamış mektuplar, hepimizin içinde yazdığımız kişiye göndermeye cesaretimizin olmadığı o mektuplar.
İyi ki okudum