"Eğitimciler, görebilmeyi, düşünebilmeyi ve hem konuşabilmeyi, hem de yazabilmeyi çok iyi öğrenmek zorundadırlar. Bu üç temel görevin tek amacı, asil bir kültüre sahip olabilmektir. Görebilmeyi öğrenmek. Şeylerin gün yüzüne çıkması için gözü dikkatle odak noktaya kilitleme; sabırla, olanlar üzerinde düşünme ve şeylerin kendilerini açığa çıkarmalarını beklemeye koyulma alışkanlığı kazanmak; hükmü ertelemeyi öğrenmek; ferdi bir hadiseyi, bütün yönleriyle ve boyutlarıyla araştırmak ve idrak etmeye çalışmak. Spiritüaldeki ilk temel eğitim budur. "
Nietzsche bir ara bana da adımı kullanarak karşı çıkacak diye korkuyla bekledim :)
Önsöz kısmında psikolog birinin rahatlamasını içeren bir eser olacağını belirtiyor ve on bölümlük esere başlıyor.
Ahlak ve Tanrı konuları üzerinde özellikle durup bunları kendi gözüyle tartışmaya başlıyor. Diyalektikten Sokratik düşünceye Sokratik düşünmeden Kast sistemine Kast sisteminden Manu yasalarına Manu yasalarından Reich'e kadar bir çok düşünce yapısı üzerinden kendi düşüncelerini empoze etme de baya iyi bir yol izliyor. Schiller, Schopenhauer, Hegel, Sokrates, Eflatun, Kant, Heinrich, Düsseldorf, Goethe, Dostoyevski gibi büyük isimleri bazılarını yerip bazılarını övüyor. Anlayacağınız fikirleri için temelini sağlam tutuyor.
Kitap ağır ilerliyor. Hem kendi inanç yapısından hem de fikirlerini izahat etme açısından iddialı sözler kullanıyor. Özellikle Hristiyanlığı yermeye yönelik sözleri ağır kelimeler içeriyor. Bir çok düşünce ve düşünüre başvurduğu için Google ile uğraşabilirdim ama sağ olsun yayınevi bu kitapta açıklayıcı dipnotlar düşmüş ve bu da vakit kaybımı önledi.