Eser, Hint alt kıtasında yetişen tarihçi, edip ve kelâm ilminde yetkin Mevlânâ Şiblî Nu‘mânî’nin İstanbul, Şâm (Biladu'ş-Şam) ve Mısır seyahatine dair izlenimlerini içermektedir. Şiblî, seyahatini temel İslâm tarihi kaynaklarını araştırma ve ziyaret ettiği bölgelerdeki eğitim sistemlerini gözlemlemeyip kendi ülkesindeki eğitim müesseselerine uyarlama amacıyla gerçekleştirmiştir. Ancak seyahatnameyi okuduğumuzda bu amaçların ötesinde çok daha fazlasını içerdiğini görmekteyiz... Özellikle Şiblî'nin o günlerde ziyaret ettiği merkezlere dair çok ince analizlerde bulunması ve pek çok alanda bilgi vermesi eserini o güne ışık tutan bir kaynağa dönüştürmektedir. Ayrıca Şiblî'nin İstanbul'da uzunca bir süre kalmış olması, onun seyahatinnin bazı araştırmacılar tarafından farklı yorumlanması sebebiyet vermiş ve bu seyahatin gerçekleştirilmesinin altında yatan asıl amacın: Osmanlı Sultanı II. Abdulhamid'in panislâmizm politikasının Hindistan ile bağlantısını kurmak olduğu şeklinde yorumlanmıştır. Bu noktada eserin Abdülhamit dönemine yönelik çalışmalara da önemli katkılar sağlayacağı kanaatindeyiz.