“Şeytanın gözyaşları bir meleğin kanatlarındaki ateşleri söndürmeye yetmedi. Meleğin kanatlarına dökülen gözyaşları benzin oldu, ateşleri harladı. Meleğin bembeyaz kanatları kor oldu, kızardı, soldu; kül oldu, grileşti. Şeytan ağlamaya, melek yanmaya devam etti; şeytanın gözyaşları kuruduğunda şeytan artık daha kötü bir kalbe sahipti, melek ise çoktan sönmüş,küle dönmüştü.”
Bu seriyi her okuyuşumda hiç sıkılmadan aynı heyecan ve aynı tebessüm ile okuyorum garip bir şekilde ne kadar okusam hiç sıkılmıyorum tekrar ve tekrar başlayasım geliyor seriyi kaçıncı okuyuşum artık bilmiyorum saymayı bıraktım diyebilirim… sanırım ilk kitaptan sonra en sevdiğim kitap finale yaklaştığımız kitaplar oldu bu seriyi bilen bilir ilk kitabından son kitabının ortalarına kadar acı ve hüzün okuyucuyu hiç bırakmaz serinin son kitabının ortalarından sonra her şey değişmeye başlar ve bu buruk mutlu tebessümleri okumaktan keyif alıyorum sanırım bu seriyi sevmemin asıl nedeni yazarın bolca kullandığı o güzel ve anlamlı betimlemelerde kendimi bulmam o betimlemeri okurken büyünlenmek…
·
31 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.