Kaybetmenin öğreticiliği
"Irene oğlunun sesini yan odadan tanıdı ve babasının sesine ne kadar benzediğini ilk kez fark ederek şaşırdı." Yazarın kitabın sonuna kondurdugu bu cümle aslında birnevi yazara konuyu anlatmak için yapılmış kısa bir özet olmuş.Hayatta küçükten büyüğe hepimizin sahip olduğu bir konfor alanı var ve na yazık ki bu konfor alanının ne kadar kıymetli olduğunu asla fark etmiyoruz.Bunun sebebi kah rahatlığın verdiği monotonluk kah alisilmisligin verdiği sıradanlaşma oluyor ve malesef bunun değerini ancak ve ancak kaybedince anlıyoruz.Hastalanana kadar sagligimizi,yakınımızı kaybedene kadar onun varlığını,iflas edene kadar zenginligimizin kıymetini asla tam olarak bilmiyoruz.İşte bu güzel kitapta burjuva hayatının duraganlastirdigi ve ailesinden kopup cemaate kendini göstermek üzere oluşturan yapay bir annenin '"aile" ve "saadet" kavramını acı bir deneyle idrak etmesini anlatıyor.70 sayfacık bir kitaba bir mesaj ancak bu kadar güzel sigdirilir.Dili gayet sade ve kolay okunacak şekildeydi ancak kitabın ortasında sonunu tahmin edebildiğim için sonundan pek keyif alamadım 3 puanı ordan kırdım onun harici çerezlik 2 saatinizi vererek okuyabileceginiz enfes bir zweig kitabi diyebilirim.
Herkese keyifli okumalar dilerim.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.