merhaba sevgili arkadaşlar!
Ahmet Mithat Efendi - Müşahedat kitabından bahsedeceğim bugün sizlere.
Hüseyin Rahmi’den sonra en sevdiğim klasikçi olduğumu bilmem kaçıncı kez söylüyorum ve asla söylemekten sıkılmayacağım. yazardan okuduğum dokuzuncu kitap ve tabi ki beklentimi karşıladı.
yazardan okuduğum en ilginç eserdi, Natüralist bir tarzda yazılmış. roman roman içinde bir eser olmuş tabiri caizse. Ahmet Mithat bu eserinde kendisi de romanın içerisine dahil olmuştu, hem de kendi kimliğiyle. hatta hikâyenin gidişatında Ahmet Mithat’ın ismini yanlış okudum sanıp “yahu bir yerde şaşırdım galiba” deyip o kısmı baştan tekrar okumuştum. Türk edebiyatında bir ilki daha gerçekleştirip natüralist yazmasına hayran olduğumu söylememe gerek var mıdır?
canım Ahmet Mithat seninle tanışmayı öyle çok isterdim ki… iyi ki edebiyatımızda yazı makinemiz sensin.
konusuna değineyim,
yazarımızın bir vapur yolculuğunda iki genç hanım ve orta yaşlı bir kadının konuşmaları dikkatini çekiyor. genç hanımlardan biri, öfkeyle durduk yere bir adamı tokatlayınca bizim yazarın merakı ne olur? işte yazılacak ilginç bir hikâye der ve bu hanımların peşlerine bir merak uğruna düşüverir. hikâyemize pek sonraları genç bir beyde dahil olur.
e sonra ne mi olur? bu üç genç ve bizim Ahmet Mithat’ın başına neler gelir, gidişat nasıl olur okuyup görebilirsiniz.
çok sevdim. romanın nasıl oluştuğu, olayların bağlantısını ve finali çok sürükleyiciydi. Ahmet Mithat’ın klasik dostluk/vefa temasını bu eserde de görmüş oldum. Siranuş, Refet ve Agavni iyi ki roman kahramanlarım arasına dahil oldunuz.
herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim, okuyunuz efenim.
sevgiler, buse.
·
839 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.