Gramsci'ye göre sivil toplum
Egalité Bu kitap, 1967'de toplanan Gamsci'yle ilgili bir kongrenin raportörü olan Norberto Bobbio'nun sunduğu bir rapor ve aynı kongrede bu rapora karşı eleştirisini getiren Jacques Texier'nin 1968'de bunu makale haline getirmesinden oluşuyor.
Kendi anladığı şekilde Gramsci'nin düşüncelerini dile getiren Bobbio, "ideolojik-kültürel ilişkilerin tümünü"nün (...) tinsel ve düşünsel yaşamın tümünü içer(...)"diğini, yani sadece üstyapıya ait olduğunu sölüyor. (s. 19)
"Yapı" diye adlandırdığı alt-yapının "etkili tarihsel özne" olduğunu, bu şekilde "tarihin bağlayıcı momenti değil, ama bağımlı olanı"dır diyor. (s. 25)
Bu bakış açısından, "İdeolojik moment kurumsal moment üzerinde egemen"dir (...) ideolojiler (...) daha önceden oluşmuş bir erk'i yasallaştırmaktan öte, yeni bir tarih yaratmaya ve yeni bir erk'in oluşmasında etken olmaya yeterli güçler olarak görülmektedir". (s. 28-29)
Gramsci'yi kendince çok daha farklı anlayan Jacques Texier ise, tam tersine, altyapı birincildir diyor ve üstyapının ancak "toplumsal devrim" dönemine girildiği zaman altyapıya göre belirleyici olduğunu söylüyor. (s.66)
Devletin, politik toplumu, tam olarak devletinse hem politik hem de sivil toplumu kapsadığını söylüyor. (s. 73) Sivil toplumun üstyapı unsuru gibi düşünülemeyeceğini, Bobbio'nun s. 19'da saydıkları kadar önemi bir altyapısal unsur olan ekonomiyi de kapsadığını söylüyor ve örnek olarak Gramsci'nin sendikaları da sivil toplumun özel örgütleri olarak kabul ettiğini belirtiyor (s. 81) Nitekim, sivil toplumu da genel olarak, "Belirli üretim ilişkileri temeli üzerinde kurulan ve yaşayan pratik ve ideolojik toplumsal ilişkiler bütünlüğü" şeklinde tanımlıyor. (s. 86-87)Düşünce
Egalité Bu kitap, 1967'de toplanan Gamsci'yle ilgili bir kongrenin raportörü olan Norberto Bobbio'nun sunduğu bir rapor ve aynı kongrede bu rapora karşı eleştirisini getiren Jacques Texier'nin 1968'de bunu makale haline getirmesinden oluşuyor.
Kendi anladığı şekilde Gramsci'nin düşüncelerini dile getiren Bobbio, "ideolojik-kültürel ilişkilerin tümünü"nün (...) tinsel ve düşünsel yaşamın tümünü içer(...)"diğini, yani sadece üstyapıya ait olduğunu sölüyor. (s. 19)
"Yapı" diye adlandırdığı alt-yapının "etkili tarihsel özne" olduğunu, bu şekilde "tarihin bağlayıcı momenti değil, ama bağımlı olanı"dır diyor. (s. 25)
Bu bakış açısından, "İdeolojik moment kurumsal moment üzerinde egemen"dir (...) ideolojiler (...) daha önceden oluşmuş bir erk'i yasallaştırmaktan öte, yeni bir tarih yaratmaya ve yeni bir erk'in oluşmasında etken olmaya yeterli güçler olarak görülmektedir". (s. 28-29)
Gramsci'yi kendince çok daha farklı anlayan Jacques Texier ise, tam tersine, altyapı birincildir diyor ve üstyapının ancak "toplumsal devrim" dönemine girildiği zaman altyapıya göre belirleyici olduğunu söylüyor. (s.66)
Devletin, politik toplumu, tam olarak devletinse hem politik hem de sivil toplumu kapsadığını söylüyor. (s. 73) Sivil toplumun üstyapı unsuru gibi düşünülemeyeceğini, Bobbio'nun s. 19'da saydıkları kadar önemi bir altyapısal unsur olan ekonomiyi de kapsadığını söylüyor ve örnek olarak Gramsci'nin sendikaları da sivil toplumun özel örgütleri olarak kabul ettiğini belirtiyor (s. 81) Nitekim, sivil toplumu da genel olarak, "Belirli üretim ilişkileri temeli üzerinde kurulan ve yaşayan pratik ve ideolojik toplumsal ilişkiler bütünlüğü" şeklinde tanımlıyor. (s. 86-87)·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.