“Nereden çıktın karşıma böyle Sitâre
Efsaneler dökülüyor gülüşlerinde
Kirpiklerin yüreğime batıyor
Telaşlı bir kalabalığın ortasında
Ayaküstü konuşuyoruz
Nedim’in nigehbân nergisleri gibi
Üstümüzde bütün nazarlar
Çok utanıyorum Sitâre”
Bu şiire kaç yıl önce denk geldiğimi hatırlamıyorum. O zamanlarda da araştırmıştım ama hangi kitapta olduğunu bulamamıştım. Aradan yıllar geçtikten sonra bir derginin tanıtım videosunda denk geldim şiire ve bir yorum vesilesiyle kitaba da ulaştım. Şiir çok etkileyici tamamını paylaşamadım çünkü çok uzun. Kitabın kapağındaki şiiri de bence hepimiz çok çok iyi biliyoruz.
“Baş koymuşum Türkiyemin yoluna
Düzlüğüne yokuşuna ölürüm
Asırlardır kır atımı suladım
Irmağının akışına ölürüm.”
Dilaver Cebeci’ye ait olduğunu da yine bu kitapla birlikte öğrenmiş oldum. Kitapla kalın. TürkiyemDilaver Cebeci