Bu kitapta herkesin aksine en çok, ben’liğin kibrini; ben’in günah işlemesiyle aşabileceğimizi gördüm. Belki kendimizden nefret etmemizi sağlayan hatalarımızın, aslında kendimizi sevmemizin ve kendimizi anlamamızın temel yolu olduğunu. Bu, yoldan çok yolculuğun hikayesi; öğretilerin değil, ben’i sevmenin hikayesi. Ben’i başkalarıyla değil, yalnızca kendi arayışınızla, kendi doğrularınızla ve yanlışlarınızla sevebileceğinizin hikayesi.
Okurken rahatsız oldum. Arayışlarımı yetersiz gördüm. Ebeveynlik adına bile dersler aldım. Ama sonuç olarak yetişkinliğin zor dünyasına girerken hayatıma giren bu kitabın, ben’i hala bulamadığımı bana hatırlatması, ama daha ‘zaman’ım olduğunu da bana söylemesi güzeldi :)
·
121 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.