‘Hepimiz uğruna yaşayacak manasız amaçlar bulmalıyız yoksa neden soluk alıp vermekle uğraşalım? Çünkü geriye dönüp baktığında, bir kez kendi yüzünü görüp gözlerinin rengini tanıdıktan, havayı tadıp, toprağı kokladıktan, pirüpak çeşmelerden ve leş gibi kuyulardan içtikten sonra hayata dair söyleyebileceğim en hoş şey bu.’
.
Bazen her şey bir ölümden sonrasına bağlıdır, nedenler-nasıllar bu ölümü bekliyormuşçasına açılır. Maali Almeida’nın ölümü gibi. O ve çektiği fotoğraflar anlatmaya başlıyor.
Önce hayatının neden bittiğini, sonra bir ülkenin günden güne nasıl renk değiştirdiğini..
.
Sri Lanka yakından bildiğim bir ülke değildi, 1983-2009 arasında devam eden iç savaşından haberdardım, Tamil Kaplanları’nı da duymuşluğum okumuşluğum vardı ancak hepsi yüzeysel bilgilerdi. O yüzden Maali Almeida’nın Yedi Ay Dönümü’ne ‘acaba yakalayabilir miyim kitaptaki süreçleri’ diye çekinerek başladım.
.
Maali Almeida’nın Yedi Ay Dönümü 2022 yılında Booker ödülünü kazanıp, dilimize çevrildiğinde o kadar sevildi ve öyle çok paylaşıldı ki haliyle büyük bir beklentiye sokmuş oldu beni ve evet beklentilerim boşa çıkmadı, severek okudum. Yayınevinin ve Kerem Işık’ın özenli çevirisi de bunu perçinledi. Sadece politik yönüyle değil, ölüm ve sonrasına dair düşündürmesiyle de sevdim kitabı. Kitabın ortalarında biraz dağılsam da sona doğru yine yükselişe geçen kurgusuyla tadı damağımda kalan eserlerden oldu.
.
Hacmi sizi korkutmasın, başladığı gibi kendini okutuyor. Okumanızı tavsiye ederim:)
·
343 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.