Son Ada, çok ilginç bir hikâye anlatıyor. Başta huzurlu ve mutlu bir yer olan bu ada, bir diktatörün oraya yerleşmesiyle tamamen değişiyor. İnsanların hayatları bozuluyor, doğa tahrip oluyor, kuşlar adayı terk ediyor. Okurken hem sinirlendim hem de üzüldüm, çünkü olaylar bana gerçek hayatta gördüğümüz güç ve hırs yüzünden bozulan düzenleri hatırlattı.
Kitabı okurken en çok şu soruyu sordum: İnsanlar neden huzurlu bir yaşamı koruyamıyor? Livaneli, bu soruyu çok güzel bir şekilde işliyor. Doğaya ve birbirimize zarar vermeden yaşamayı başaramamamız, kitabın en etkileyici mesajlarından biri. Özellikle kuşların adayı terk ettiği kısımlar çok dokunaklıydı.
Bana göre Son Ada, bir masal gibi başlıyor ama aslında bize çok önemli gerçekler anlatıyor. Doğayı, özgürlüğü ve insan olmanın sorumluluğunu düşündürüyor. Kitap sade bir dille yazılmış ve okuması çok kolay, ama içindeki mesajlar ağır ve düşündürücü. Özellikle değişimden ve kayıplardan rahatsız olan biriyseniz, bu kitap sizde iz bırakabilir.
Not: Bazen adadaki kuşlar gibi gidesim geliyor ta ki kanatlarımın olmayışını hatırlayana kadar:(
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.