Umberto Eco'nun müthiş tarih bilgisiyle harmanlanan eşsiz bir roman. Dini, tarihi ve felsefeyi kilisede işlenen cinayetlerle bağdaştırarak anlatabilmesi ne kadar kaliteli bir yazar olduğunu anlamanıza yeter. Konu girişi ile akıcı bir anlatım hakim, konudan uzaklaşan kısım ise beni sıkmadı çünkü bilgi odaklı olduğu için. Kiliselerin dışardan göründüğü gibi bir yapı olmadığını yani sadece dini ibadet olarak kullanılmıyor.Gizemlerle inşa edilen yapılar olmasını kitabı okuyunca anlamanız kolay olacak. Cinayetleri işleyen kişiyi kitabın sonunda ele veriyor fakat ben 125. Sayfada kendimce şüphelendiğim kişiyi not aldım ve tahminimde yanılmadım. Kitaptan alıntılarım;
Kusursuz yaşamın ilkesi yoksulluk değil, iyiliktir.
Dünyanın aynası olabilmesi için dünyanın bir biçimi olması gerekir.
İnsan gereğinden çok konuşarak da, gereğinden çok susarak da günah işleyebilir.
Gerçek sevgi, sevilenin iyiliğini ister.
Hiçbir şey güz geldiğinde kır çiçekleri gibi kuruyup değişen dış görünüşten daha geçici değildir.
Her gerçek her kulağa göre değildir.
Ruh yalnız gerçeği düşünürken dingindir.
İnsan susarak da bir şey söyleyebilir.
·
346 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Savaş Aygün
Gönderi Sahibi
Okunmalı.. Ben kitabın sonuna doğru yazarın zekasına hayran kaldım muazzam.